A co, jeśli źli się mylą? A co, jeśli dobrzy kłamią?
Trudno rozstać się z serią, która przywołała tyle ekscytujących momentów. Trudno czytać o ostatecznych losach ulubionych bohaterów. A jednak smak goryczy wynagradza jakość powieści po raz kolejny utrzymana na najwyższym poziomie.
Czy chronologia jest konieczna? Tylko jeśli lubicie nawiązywać nić porozumienia z głównymi bohaterami. Autor stawia na nowe zagadki w swoich książkach, chociaż muszę przyznać, że w tym przypadku zrobił miły ukłon dla fanów serii i wprowadził na scenę pewne postacie pojawiające się już wcześniej. To kryminał pełen zawiłych dróg, kluczący między niewiedzą, tajemnicami oraz podszeptami tych, którzy nie chcą zdradzać posiadanych informacji. Na przestrzeni czterystu stron dzieje się zaskakująco dużo, odkrywają się pewne karty, inne dołączają do kolekcji mocno przetasowanej talii, a my z zachwytem przewracamy kolejne strony snując własne domysły i analizując działania bohaterów.
Dawny gangster ginie w kamieniołomie. Czterech harcerzy przepada bez wieści na zaśnieżonym szlaku. Zwłoki młodej policjantki pojawiają się znienacka. Co ma z tym wszystkim wspólnego stara kopalnia? I napad na konwój sprzed dziesięciu lat? Śledczy będą ścigać się z czasem, by połączyć wszystkie kropki, ale nikt się nie spodziewa, że prawdziwa tragedia dopiero przed nimi.
Mocno napięta atmosfera trzyma nas w swoich objęciach do samego końca. Mimo poczucia nieuchronnie nadchodzącego, prawdopodobnie fantastycznie ekscytującego finału, skupiamy się po drodze na wszystkim, od uderzających w nas silnych emocji, przez skomplikowane wydarzenia mające ze sobą jakieś połączenie aż do postaci, złożonych, niejednoznacznych, sprzecznie moralnych. Autor już dawno temu pokazał jak sprawnie potrafi manipulować czytającym i bez wątpienia to największa zaleta jego twórczości, ale trudno umniejszyć przy tym jakikolwiek element powieści, gdy wszystko stanowi tak spójną, harmonijną całość. Gościnny udział wspomnianych bohaterów z wcześniejszych tomów to wisienka na torcie tak smacznym, że opychamy się nim bez umiaru.
Dzieje się wiele, więc przygotujcie się na chaos kontrolowany tylko przez autora. Jednak potrzeba niewiele czasu, by odnaleźć się w tym wszystkim i podążać jasno wyznaczoną drogą. Oczywiście natkniemy się na rozgałęzienia, ślepe zaułki i nieprzychylnych dróżników, ale czy właśnie nie o to w tym chodziło? "Watra" to idealny dowód na niepodważalny literacki talent autora, który serwuje nam kryminał na najwyższym poziomie, pełen podstępów, złej pogody a nawet humoru rozbijającego sięgające zenitu napięcie. Zdecydowanie polecam!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz