"Watra" Grzegorz Brudnik

 

"Watra" Grzegorz Brudnik, Wyd. Filia, Str. 400

 

A co, jeśli źli się mylą? A co, jeśli dobrzy kłamią? 

 

Trudno rozstać się z serią, która przywołała tyle ekscytujących momentów. Trudno czytać o ostatecznych losach ulubionych bohaterów. A jednak smak goryczy wynagradza jakość powieści po raz kolejny utrzymana na najwyższym poziomie.

Czy chronologia jest konieczna? Tylko jeśli lubicie nawiązywać nić porozumienia z głównymi bohaterami. Autor stawia na nowe zagadki w swoich książkach, chociaż muszę przyznać, że w tym przypadku zrobił miły ukłon dla fanów serii i wprowadził na scenę pewne postacie pojawiające się już wcześniej. To kryminał pełen zawiłych dróg, kluczący między niewiedzą, tajemnicami oraz podszeptami tych, którzy nie chcą zdradzać posiadanych informacji. Na przestrzeni czterystu stron dzieje się zaskakująco dużo, odkrywają się pewne karty, inne dołączają do kolekcji mocno przetasowanej talii, a my z zachwytem przewracamy kolejne strony snując własne domysły i analizując działania bohaterów.

Dawny gangster ginie w kamieniołomie. Czterech harcerzy przepada bez wieści na zaśnieżonym szlaku. Zwłoki młodej policjantki pojawiają się znienacka. Co ma z tym wszystkim wspólnego stara kopalnia? I napad na konwój sprzed dziesięciu lat? Śledczy będą ścigać się z czasem, by połączyć wszystkie kropki, ale nikt się nie spodziewa, że prawdziwa tragedia dopiero przed nimi. 

Mocno napięta atmosfera trzyma nas w swoich objęciach do samego końca. Mimo poczucia nieuchronnie nadchodzącego, prawdopodobnie fantastycznie ekscytującego finału, skupiamy się po drodze na wszystkim, od uderzających w nas silnych emocji, przez skomplikowane wydarzenia mające ze sobą jakieś połączenie aż do postaci, złożonych, niejednoznacznych, sprzecznie moralnych. Autor już dawno temu pokazał jak sprawnie potrafi manipulować czytającym i bez wątpienia to największa zaleta jego twórczości, ale trudno umniejszyć przy tym jakikolwiek element powieści, gdy wszystko stanowi tak spójną, harmonijną całość. Gościnny udział wspomnianych bohaterów z wcześniejszych tomów to wisienka na torcie tak smacznym, że opychamy się nim bez umiaru.

Dzieje się wiele, więc przygotujcie się na chaos kontrolowany tylko przez autora. Jednak potrzeba niewiele czasu, by odnaleźć się w tym wszystkim i podążać jasno wyznaczoną drogą. Oczywiście natkniemy się na rozgałęzienia, ślepe zaułki i nieprzychylnych dróżników, ale czy właśnie nie o to w tym chodziło? "Watra" to idealny dowód na niepodważalny literacki talent autora, który serwuje nam kryminał na najwyższym poziomie, pełen podstępów, złej pogody a nawet humoru rozbijającego sięgające zenitu napięcie. Zdecydowanie polecam!

"Kim byłaś Skylar?" Karolina Agata Socha

 

"Kim byłaś Skylar?" Karolina Agata Socha, Wyd. Novae Res, Str. 320

 

Gdy nie możesz uciec od przeszłości, musisz wyjść jej naprzeciw.

 

Po niezwykle ekscytującej lekturze pierwszego tomu nie mogłam przejść obojętnie obok kontynuacji. Mając nadzieję na równie wysoki poziom lektury od razu dałam się porwać tętniącej akcji. 

Najpierw odsyłam Was do nadrobienia części pierwszej. Przede wszystkim dlatego, że to naprawdę mocne książki, którym każdy fan gatunku powinien poświęcić uwagę. Natomiast sam ciąg przyczynowo-skutkowy jest tak ciekawie poprowadzony, że warto podążać drogą autorki. To historie pełne niepewności, pisane z pomysłem, oparte na lekkości stylu i silnym, wręcz dramatycznym klimacie, gdy wokół nas swoje sidła zarzucają zagadki i niewiele się wyjaśnia, za to ciągle coś komplikuje.

Wciąż szukamy Mścicielki, która wymyka się zaangażowanym w śledztwo. Wydaje się, że współpraca z Interpolem w końcu przyniesie przełom. Czy to możliwe, że Skylar uciekła i uprowadziła Jakoba? Prawda jest jednak zupełnie inna. Nagle zacieśniają się więzi tam, gdzie nie powinny a sprawiedliwość wymierzana jest na podstawie własnych przekonań. Do czego to ostatecznie doprowadzi?

Przewrotna fabuła ponownie zaskakuje i buduje napięcie, które aż mrowi pod skórą. Autorka po raz kolejny poprowadziła mnie przez mroczny świat ludzkich zapędów, pokazując trudną do rozszyfrowania główną bohaterkę i całą jej otoczkę. Na pierwszym planie tym razem jednak króluje relacja między ludzka a sam kryminał czy thriller odsuwa się subtelnie na bok, nie oznacza to jednak osłabienia całość. Wręcz przeciwnie. Z wielkim zaangażowaniem rozkładałam profile psychologiczne postaci na czynniki pierwsze, próbowałam postawić się na ich miejscu oraz zrozumieć podjęte decyzje, ale to wszystko było na tyle skomplikowane, że analizowałam wszystko na długo po zamknięciu ostatniej strony. Nie pomijajmy jednak pościgu za nieuchwytną morderczynią, nie zapominajmy o samozwańczym wyznaczaniu co wolno a co nie wypada i przyjrzyjmy się sprawiedliwości, która w tej książce przybiera zaskakujące oblicze.

Kontynuacja na wysokim, o ile nie wyższym poziomie, pokazuje jak dobra jest to seria i ile dobrego wyczynia w wyobraźni czytelników przepadających za mocnymi kryminałami. W pełni przemyślana, wykorzystująca potencjał, prowadzi nas przez zawiłe ścieżki brutalnych działań. Lektura idealna na jesienne dni, intensywna, przewrotna i emocjolnana a przy tym pozwalająca na moment oderwać się od codziennych obowiązków. Przygotujcie się jednak na rozmowę z samym sobą, gdy poruszone zostaną wątpliwe kwestie moralne. Polecam! 

"Kim jesteś Skylar?" Karolina Agata Socha

 

"Kim jesteś Skylar?" Karolina Agata Socha, Wyd. Novae Res, Str. 360

 

Sprawiedliwość nosi jej imię. I ma krew na rękach. 

 

Nigdy nie wiesz co czeka cię na kolejnym zakręcie. Nigdy nie wiesz kto będzie wygranym a kto zwycięzcą w walce o własne bezpieczeństwo.

Decydując się na lekturę "Kim jesteś Skylar?" czułam, że to lektura dedykowana moim literackim oczekiwaniom. Pierwsze strony utwierdziły mnie w przekonaniu. Kolejne zachwyciły. Muszę przyznać, że autorka ogromnie zaskoczyła mnie pomysłowością toku poprowadzonej fabuły,  natomiast na jej korzyść bez wątpienia przemówiła jakość stylu, mroczny, gęsty klimat wiszących w powietrzu tajemnic a także nieszablonowe profile psychologiczne bohaterów utrzymane na naprawdę wysokim poziomie. 

W pewien pozornie zwykły, deszczowy dzień, mężczyzna porywa kobietę, która wyszła pobiegać. Jakiś czas później ktoś odnajduje jego zwłoki daleko od miejsca pobytu. Nikt nie spodziewa się kolejnych tragedii i zaskakujących zdarzeń, które w przełomie śledztwa powoli zaczną wychodzić na jaw. Rozpocznie się mordercza gra według zasad znanych wyłącznie zabójczyni zwanej Mścicielką. 

Ale to było dobre! Tak smacznej kryminalnej fabuły dawno nie spotkałam, o cudownie nakreślonym wątku psychologicznym nie wspominając. Autorka nie tylko miała plan na swoją opowieść, który skrupulatnie zrealizowała w otoczce wiarygodności i mrocznego napięcia, ale przede wszystkim poprowadziła nas przez intensywną sieć zawiłych decyzji, których konsekwencje nie zawsze były dobre. Pamiętajcie jednak, że to lektura dla odważnych, dla tych, którzy nie boją się brutalnego świata, ponieważ nie ma tutaj owijania w bawełnę czy przekłamywania rzeczywistości, jest za to nienawiść, ludzka bezwzględność oraz makabryczne momenty. Najciekawszym elementem całości jest jednak bez wątpienia budząca moralne dylematy postać tytułowej Skylar, która jest pełna szarości i nieoczywistości, ale na pewno nie klasycznie czarno-biała. Czy to bohaterka czyniąca dobro według głębszych idei? A może czarny charakter wymykający się wyznaczonym zasadom? Przekonajcie się sami!

Pełna dynamizmu, napięcia oraz zaskakujących scen powieść od Karoliny Agaty Sochy to propozycja dla tych, którzy oczekują od książki pełnego zaangażowania. Kryminał utrzymany na wysokim poziomie, z dodatkowymi, dopracowanymi wątkami pobocznymi. Dużo się dzieje, motywy płynnie przenikają się ze sobą a bohaterowie podbijają stawkę, gwarantując nam kilka niezapomnianych wieczorów z przyspieszonym biciem serca!

"Uwierz w miłość, Calineczko" Natalia Sońska

 

"Uwierz w miłość, Calineczko" Natalia Sońska, Wyd. Czwarta Strona, Str. 384

"Dlatego ja ci dziecino, mówię, cokolwiek się tam w twoim życiu podziało, ileś się nie wycierpiała z różnych powodów, o siebie zawsze trzeba walczyć i o szczęście swoje." 

Białe płatki śniegu spadają z nieba niczym zimny puch. Nadciąga zima, a wraz z nią... gorące uczucia. Nic nie jest bowiem wstanie pokonać miłości, która uwielbia przychodzić zupełnie nieoczekiwanie.

To kolejna typowo zimowa powieść autorki, która ujmuje swoich czytelników klimatem i zbliża do atmosfery świąt. Dobrym pomysłem jest zdecydowanie się na lekturę w grudniu, gdy zima za oknem zaczyna mocno dawać we znaki a w powietrzu wsi wyraźny zapach zbliżających się świąt. Możecie być wówczas pewni, że ta aura idealnie połączy się z nową powieścią Natalii Sońskiej.

Wymowny tytuł wskazuje na luźną interpretację bajki, którą znamy od najmłodszych lat. Czy słusznie? I tak, i nie. Z jednej strony mamy główną bohaterkę, która niczym Calineczka pozostaje wierna swoim marzeniom. Z drugiej pojawia się ponura rzeczywistość, która nie jest już tak kolorowa jak w baśni i przerywa klimat szczęścia i poczucia wielkiej przygody na rzecz realnej akcji, która bliższa jest temu światu, który przecież jest nam tak dobrze znany. To jednak żaden minus dla tej historii! Wręcz przeciwnie - konfrontacja baśni i prawdziwego życia wypadła tutaj naprawdę wzorowo.

Tytułowa bohaterka to Maja, dziewczyna która ma marzenia. I tego można jej naprawdę pozazdrościć, ponieważ walczy o ich realizację z podziwu godną zajadłością. Jest bohaterką taką jak my - świadomą popełnianych błędów, ale wciąż na nowo ryzykującą. W końcu co innego ma do stracenia? Marzy o wielkiej miłości, o poczuciu bezpieczeństwa i przyszłości z kimś, kto będzie dla niej wszystkim. Jednak nie jest łatwo odnaleźć połówkę, która spełniłaby nasze oczekiwania w naturalny sposób. Szczególnie, gdy wszyscy dookoła wzięli sobie do serca, by pomóc w tym przedsięwzięciu. I to bardzo, bardzo nieskutecznie...

Powyższa powieść to właściwie odzwierciedlenie historii każdego z nas. Kto powiedział, że tylko latem rodzą się piękne miłosne opowieści? Okazało się bowiem, że zima to czas, kiedy miłość nabiera znaczenia. I nie zawsze w pozytywnym kierunku. Jak potoczą się losy Mai? Czy znajdzie prawdziwą bratnią duszę w kimś, kto pojawił się po wieloletniej przerwie? A może zmylą ją pozory i chęć realizacji marzeń? Odpowiedź znajdziecie w bardzo ciepłej i serdecznej powieści, która dostarczy odpowiednią dawkę emocji do wzruszeń i chwil prawdziwego szczęścia.

"Uwierz w miłość, Calineczko" to książka w sam raz na zimny jesienno-zimowy wieczór, kiedy za oknem panuje mrok a my do towarzystwa mamy koc i gorącą herbatę. Natalia Sońska po raz kolejny przychodzi z pomocą w te mroźne dni, kiedy potrzebujemy prawdziwego uroku i pocieszenia. Powyższa powieść to połączenie historii obyczajowej z domieszką wątku romantycznego, które pokazuje, że w prawdziwym życiu jest miejsce na baśniowe chwile!

"Dobrodziejka" Sabina Waszut

 

"Dobrodziejka" Sabina Waszut, Wyd. Mando, Str. 320

 

"Nie bała się ciemności. Wiedziała, że nie kryje się w niej nic gorszego od tego, co już ją spotkało."

 

Sabina Waszut proponuje serię, która przypadnie do gustu najbardziej wymagającym czytelnikom. Każdy z nas odnajdzie bowiem w tej historii coś dla siebie.

To kryminał, thriller, powieść sensacyjna, obyczajowa oraz społeczna w jednym. Dyktowana prozą życia dawnych czasów, oparta na prawdziwych wydarzeniach, ponieważ autorka szukała inspiracji w artykułach pracy dwudziestolecia międzywojennego. Dzięki temu historia od razu nabiera konkretnych kształtów, staje się bardziej soczysta i intrygująca a pisana w sposób niezwykle plastyczny, z wykorzystaniem mocnego napięcia niemal do samego finału, zapewnia rozrywkę od której trudno się oderwać.

Teo Urbanek będzie musiał zmierzyć się z trudną sprawą. Ktoś porywa małą dziewczynkę a to nietypowe nawet dla biedy i bezrobocia charakterystycznego dla Katowic lat 30. Młoda gosposia mająca opiekować się Halinką ma niewiele do powiedzenia a komisarz im mocniej zagłębia się w śledztwo, tym bardziej czuje na sobie niebezpieczeństwo śląskich zakamarków. Jak się okazuje wielu bohaterów wie znaczniej więcej niż chce ujawnić.

To trudna historia, która pod powierzchnią kryje wiele ważnych kwestii. Z jednej strony mamy intensywne śledztwo w poszukiwaniu małej dziewczynki, z drugiej dramatyczne losy kobiet w niesprzyjających im czasach. Autorka pokazuje przekrój społeczny, pozwala z bliska przyjrzeć się bohaterom zamieszanym w sprawę i często prowadzi nas ku ślepym zaułkom, aby jeszcze mocniej dać do myślenia. Czytamy bowiem o moralnych dylematach, gdy bieda i głód upominają się o uwagę prowadząc niektórych do zaskakujących wyborów a wszystko to przedstawione w niezwykle wiarygodnym świetle, pisane ręką doświadczonej pisarki, która zastosowała w odpowiednich momentach delikatność i zrozumienie w kontraście z bezwzględnością oraz poczuciem bycia lepszym od wszystkich dookoła. Głównym motywem powieści okaże się interpretowane na różne sposoby człowieczeństwo, dla jednych będące wyznacznikiem życia, dla drugich kwestią zapomnianą i świadomie pomijaną, gdzie mroczny świat pozorów pokaże swoje prawdziwe oblicze.

Chociaż fabułą jest w pełni fikcją literacką, poczucie inspirowania akcji prawdziwymi wydarzeniami jest tutaj silne i dyktujące odpowiednie emocje. W ten sposób otrzymujemy angażującą na całego powieść od której trudno się oderwać, dynamiczną, realną, błyskotliwą a także poruszającą konkretne wartości dla zabarwienia sytuacji. Napisana w sposób stawiający na wysoki poziom zaskakuje dojrzałą kreacją bohaterów, możliwością czytania pomiędzy wierszami a także samą zagadką zaginięcia Halinki budzącą lęk i niedowierzanie. Innymi słowy - jest tutaj wszystko do przeżycia niezapomnianej przygody.

"Zakochaj się, Julio" Natalia Sońska

 

"Zakochaj się, Julio" Natalia Sońska, Wyd. Czwarta Strona, Str. 301

"A co to panienecka tak samiuśka siedzi?"

Natalia Sońska po raz kolejny gości na mojej półce ze swoją świąteczną powieścią. Czytałam jej ujmującą lekturę "Garść pierników, szczypta miłości" oraz osadzoną w mroźnej scenerii historię "Obudź się, Kopciuszku", która jednocześnie udowodniła, że interpretacja klasycznych baśni w przekładzie na współczesność wciąż ma pewien urok.

Tym razem autorka postawiła na historię księżniczki na ziarnku grochu. To baśń ponadczasowa, piękna i prawdziwa, podobnie jak opowieść o głównej bohaterce powieści, której przyszło się zmierzyć z okrutnością ludzi. Nie ma jednak tego złego, szczególnie gdy na pierwszym planie staje dobroć i szlachetność.

Julia jest nauczycielką w krakowskim liceum. Zawód wybrała z pasją i wiedziała, że być może kiedyś uda się jej osiągnąć coś ponad przeciętność. Walczenie z młodzieżą poprzez edukację nie jest sprawą prostą, szczególnie gdy uczniowie opornie podchodzą do jej miłości kierowanej w stronę matematyki. Przyziemność liczb nie ma nic wspólnego z emocjami i uniesieniami jakie przeżywa obecnie młodzież. Na całe szczęście, mimo że przedmiot jaki wykłada wciąż pozostaje dla jej uczniów nieprzystępny, nastolatki doceniają zaangażowanie dziewczyny i rady jakie im każdego dnia serwuje. Dzięki temu łączy ich pewna zażyłość - na tyle, na ile nauczycielka może pozwolić sobie na interakcję z uczniami, i wzajemnie traktują się jako partnerów i koleżeństwo. To przyjemny motyw tej powieści, bo warto czasami przyjrzeć się z bliska pracy nauczyciela. Łatwo się osądza, kiedy do głosu dopuszczamy subiektywne opinie, ale nie przejmujemy się emocjami tej drugiej strony. Wiem, że łatwo to mówić, kiedy człowiek dorasta i patrzy na pewne sprawy inaczej, ale właśnie po to mamy podobne historie - by pokazywały nam, że kij ma dwa końce.

Drugim, równie ciekawym bohaterem powieści jest Jakub. Deweloper realizuje się zawodowo i nie ma żadnych większych marzeń, poza własną karierą. Majętność pozwala mu na uznanie innych i szacunek narzeczonej Dagmary, która pokazuje się zawsze z najlepszej strony młodej damy, wychowanej w rodzinie, która nigdy nie zapomina o dobrych manierach. Jednak Jakub czuje, że to nie jest jego prawdziwe życie a jedynie ułuda jaką sobie stworzył, bo tak było wygodnie. Goni za czymś nieopisanym, co mogłoby w końcu wypełnić jego pustkę. Co to takiego? Odpowiedź jest prosta i łatwa do zrozumienia, jednak nie dla samego bohatera, który niebawem przekona się jak smakuje prawdziwe życie.

Autorka po raz kolejny osadziła swoją powieść w ramach zimowego klimatu, w którym prószy śnieg i marzną dłonie. To ciepła lektura z nastawieniem na powieść obyczajową, którą przyjemnie czyta się pod kocem i w towarzystwie gorącej czekolady, kiedy za oknem świat powoli robi się biały. Natalia Sońska wykorzystała w swojej powieści motyw gór, który wydaje się idealnie dopełniać dzieła i stanowi miejsce spotkania dwójki obcych sobie bohaterów. A jednak kiełkuje pomiędzy nimi uczucie, które wszystko zmienia. Szczęście okazuje się być na wyciągnięcie ręki. Jesteście gotowi po nie sięgnąć? 

"Obudź się, Kopciuszku" Natalia Sońska

 

"Obudź się, Kopciuszku" Natalia Sońska, Wyd. Czwarta Strona, Str. 320

"Dlatego ja ci dziecino, mówię, cokolwiek się tam w twoim życiu podziało, ileś się nie wycierpiała z różnych powodów, o siebie zawsze trzeba walczyć i o szczęście swoje."

Za oknem spadły pierwsze płatki śniegu i przypomniały mi, że przecież święta są tuż, tuż. Nie mogę się już doczekać tego cudownego klimatu i staram się jak najszybciej nastroić na bożonarodzeniowy czas. Dokładnie rok temu robiłam to samo - witałam zimę z książką autorki, trochę inną, ale równie klimatyczną.

Wyobraźcie sobie, że zasypało nas na dobre, śnieg sięga po kolana a za oknem mróz tak siarczysty, że nie ma się ochoty na nic poza dobrą książką. Teraz weźcie do ręki "Obudź się, Kopciuszku" i powiedzcie co czujecie. Jest klimatycznie, prawda? To właśnie spory atut twórczości autorki - stworzenie całkiem wiarygodnego świata, który otacza głównych bohaterów. Ładne miejsca, zaśnieżone drogi, padający śnieg i nasze cudowne Zakopane. Czy można chcieć czegoś więcej? W tej lekturze wszystko jest na swoim miejscu.

Alicję poznałam w niefortunnym dla niej czasie. Zapracowana po uszy nie zwracała uwagi na otaczającą ją rzeczywistość i tym samym wydawała się przy tym niesamowicie zagubiona. Praca, dom, praca, dom, w kółko, dookoła, ciągle to samo, gdzie przytłaczająca monotonia daje o sobie znać na każdym kroku. Może to zrozumieć każdy, szczególnie że to szara codzienność niemal każdego z nas. To dobra bohatera, ciepła, trochę wyobcowana i uciekająca od ludzi, ale tęskniąca za poczuciem bezpieczeństwa i miłością. Szybko zdobyła moją sympatię i chyba nawet się z nią utożsamiłam, bo przyznaję - nie da się jej nie lubić.

Jako powieść obyczajowa książka została obdarowana całkiem ładnym motywem romantycznym, gdzie łączy się to wszystko z momentem przełomowym w życiu Alicji - znudzona swoją dotychczasową historią postanawia coś zmienić i wyjeżdża z przyjaciółką do Zakopanego. Tam spotyka Michała i chociaż się tego spodziewałam - naprawdę poczułam się zaskoczona rozwojem wydarzeń. Relacja, jaka rodzi się pomiędzy tym dwojgiem jest przesympatyczna i urocza, a sam Michał potrafi zdobyć serce nie jednej czytelniczki.

To idealna pora na to, by poznać najnowszą książkę Natalii Sońskiej. "Obudź się, Kopciuszku" to urocza interpretacja baśni dla dorosłych, gdzie w roli złej czarownicy występuje zwykłe życie, a potulny Kopciuszek zmienia się w księżniczkę na naszych oczach. Nie zapominajmy też o księciu, który swoją drogą jest niczego sobie. Dlatego kubki z gorącą herbatą w dłoń moi mili i zapraszam Was do lektury - szczególnie, jeśli tak jak ja, tęsknicie za zimą.

"Nieplanowany układ" Zuzanna Kulik

 

"Nieplanowany układ" Zuzanna Kulik, Wyd. Editio Red, Str. 296

 

Plan na życie. Plan na przyjaźń. A może... plan na miłość? 

 

Zuzanna Kulik kontynuuje serię Mała Charlie prezentując bliższe losy drugoplanowych do tej pory bohaterów. Jesteście ciekawi jak wygląda ich prawdziwe życie, poza blaskiem zakochanych w sobie przyjaciół?

To typowy romans z elementami prozy życia, który możecie czytać według upodobania - poszczególne części łączą detale związane z losami bohaterów, ale każda książka to odrębna przygoda. Autorka zaplanowała wszystko tak, by w lekturze odnalazł się każdy wielbiciel sercowych dylematów a bohaterów polubicie z marszu, ponieważ wykreowani są na wzór nas samych, sympatyczni, odrobinę pogubieni, szukający własnego miejsca w świecie. Do tego dorzucamy garść silnych emocji, sporą mieszankę losowych komplikacji a także zabawne sceny rozładowujące napięcie i mamy przepis na sukces.

Camilla mimo prawniczej kariery nie czuje się spełniona. Patrząc na szczęście swoich przyjaciół sama marzy o posiadaniu drugiej połówki i komforcie otrzymania poczucia bezpieczeństwa. Dlatego niewiele myśląc daje się ponieść chwili i urokowi Bryan'a z którym już kiedyś coś ją łączyło. Niestety on nie jest zwolennikiem stałych relacji, ale ma pewną propozycję układu, który może być korzystny dla ich dwojga.

Jak to często bywa, to co brzmi dobrze w teorii, w praktyce sypie się w fundamentach. Jednak gdyby nie to, nie otrzymalibyśmy tak przyjemnej dla wyobraźni opowieści, która łączyła w sobie zarówno istotne kwestie moralne jak i lekkie poczucie humoru. Fabuła sama w sobie jest prosta, plastyczna i przyjemna, niekoniecznie skomplikowana a jednak w pełni angażująca, ponieważ doskonale potrafimy postawić się na miejscu bohaterów. Trzymamy za nich kciuki, dobrze bawimy się u ich boku i mimo pewnych schematów, nawet przez moment nie czujemy się znudzeni. Tutaj gra toczy się o szczęście, o dążenie do realizacji marzeń co autorka mocno podkreśla w formie potrzeby zbudowania własnej rodziny a sam układ wymyślony Bryan'a okazał się wisienką na torcie. 

Idealna jako relaks po ciężkim dniu, dyktowana potrzebami serca, szczera, zabawna i - co ważne - w pełni wiarygodna. Urocze sceny, przesympatyczni bohaterowie a jednak brak cukrowej otoczki przekładają się na lekturę w sam raz dla wszystkich romantyczek. To propozycja, która połączy się z kubkiem gorącej herbaty pod ręką, zapewni kilka wieczorów przyjemnej przygody i pozwoli się zrelaksować podążając drogą Camilli i Bryana. Wszystkie tomy w serii trzymają ten sam poziom a jednak ta część wydaje się, że wywarła na mniej największe wrażenie. 

"Zwierciadło niezliczonych obietnic" Stephanie Garber

 

"Zwierciadło niezliczonych obietnic" Stephanie Garber, Tyt. oryg. The ​Mirror of Infinite Endings, Wyd. Poradnia K, Str. 240

 

Czy zastanawiałaś się kiedyś, jaka inszość mogła się zdarzyć?

 

Nie ma nic przyjemniejszego od informacji o nowym tomie dawno już zamkniętej serii. Nagle otwierają się nowe możliwości i "co by było gdyby" zaczyna mieć konkretne znaczenie. 

Z prozą Stephanie Garber znam się od dawna i wszystkie jej historie ogromnie sobie cenię. To opowieści o miłości przekraczającej wszelkie granice, odrobinę cukierkowe, ale do samego końca trzymające wysoki poziom. Powyższy tytuł jest przede wszystkim propozycją dla fanów serii, którzy od dawna podążają drogą Baśni o złamanym sercu i choć początkowo miałam wątpliwości czy kontynuacja jest tutaj potrzebna, rozwiały się wraz z pierwszymi stronami. Ten sam styl, ta sama plastyczność, ci sami złożeni, intrygujący bohaterowie, którzy mimo niewielkiej ilości stron zaprosili mnie w sam środek niezapomnianej przygody. 

Jak się okazuje szczęśliwe zakończenie nie jest zamkniętą drogą. Wiele możliwości, wiele czynników do tego, by jednak coś poszło nie po myśli bohaterów. Ktoś nie mówi prawdy, ktoś potyka się na prostej a Jacks i Evangelina snują swoją historię w perspektywie zwierciadła odpowiadającego potencjalne nowe możliwości. Czy obiorą inny kierunek? A może będą trwać przy swoim?

Bez wątpienia największym atutem całej serii jest jej bajkowy klimat. To nie chwyt marketingowy a rzeczywistość w jakiej przyszło żyć bohaterom. Autorka z precyzją, delikatnością oraz dbałością o wszystkie szczegóły zbudowała chwytającą za serce opowieść czerpiącą inspirację z naszych dziewczyńskich marzeń. Która z nas bowiem nie fantazjowała, by postawić się na miejscu Evengeliny? Garber snuje cudowny wątek romantyczny, który chwyta za serce i wydaje się wyznaczać standardy prawdziwej miłości, przez co trudno nam odłożyć książkę, gdy akcja tak mocno nas angażuje. Odrobina mroku, spora dawka baśniowej atmosfery i oczywiście sama przygoda, która rozgałęzia się na wiele stron, pokazując wciąż nieodkryte zakamarki wyobraźni autorki oraz jej talent do budowania realnych momentów w wymyślonej krainie, która kusi obietnicą spełnienia najskrytszych marzeń. 

To wspaniała historia dla każdego kto poszukuje oderwania się od ponurej codzienności. Jedyną jej wadą jest stosunkowo niewielka ilość stron, ponieważ jeden krok wystarczy, by przepaść w tej opowieści. Wspaniali bohaterowie konkurują o uwagę z wyjątkowo przedstawionym klimatem czy silnymi emocjami a sama książka dorównuje swoim poprzedniczkom trzymając wysoki poziom i zapewniając, że była potrzebnym domknięciem całości. 

"Idealny lekarz" Daniel Hurst

 

"Idealny lekarz" Daniel Hurst, Tyt. oryg. The Doctor, Wyd. Filia, Str. 320

 

Ale teraz mam krew na rękach.

 

Nie mam pojęcia kiedy Daniel Hurst tam mocno rozbudował swoją serię a jednak nim się obejrzałam, cykl Żona lekarza doczekał się już piątej odsłony. Na całej szczęście! Są to bowiem historie, przy których codzienność przestaje mieć na moment znaczenie. 

Na początek zaznaczmy, że dla pełnego wglądu w losy bohaterów, warto zachować chronologię czytania. Jeśli jednak lubicie thrillery psychologiczne zapewniam, że sami chętnie rzucicie się w wir tej nieźle zakręconej przygody. Autor od początku miał zaplanowany proces zmian zachodzących w pierwszoplanowych postaciach i to widać jak na dłoni, gdy piąty tom ponownie odsłania kulisy ich skomplikowanych doświadczeń. Lekki styl, plastyczny język oraz spora dawka emocji ustępują miejsca wszechobecnej tajemnicy i burzą wszelkie nasze początkowe założenia wraz z kolejno ujawnionymi szczegółami. 

Cofamy się w czasie do momentu, kiedy wszystko dopiero się zaczynało. Poznajemy Fern i Drew solo, gdy ich drogi nie zostały jeszcze przecięte. Obserwujemy ciekawe zwroty akcji, gdy podszepty i wpływ innych osób mają wpływ na to co wydarzy się dalej. Rozgryzamy moralność decyzji, ale cieszymy się też z tego nieszablonowego podejścia do budowania osobowości zupełnie nieprzewidywalnych, gotowych do wątpliwych czynów w imię osiągnięcia założonych celów.  

Fabuła w pierwszej kolejności stawia na kreację postaci. Po lekturze wcześniejszych książek patrzymy na nich zupełnie inaczej, dostrzegamy detale, które być może wcześniej by nam umknęły i w końcu otrzymujemy odpowiedzi, których szukaliśmy. Mimo tej dopełniającej dzieła historii wciąż zderzamy się z wszechobecnym napięciem, kluczeniem między faktami, sekretami, niedopowiedzeniami aż w końcu solidnie nakreślonymi zaskoczeniami. Hurst snuje opowieść na miarę wcześniejszych części, nie zwalnia tempa, nie osiada na laurach a wręcz przeciwnie - podsyca niepewność, miesza nam w głowie, pokazuje, że wątek psychologiczny to zdecydowanie jego mocna strona. Dwutorowa narracja to szersze spojrzenie na wydarzenia, skomplikowani bohaterowie to ogrom własnej dedukcji a wątpliwe treści moralne to próba postawienia się w miejscu, gdzie nigdy nie powinno nas być. To gwarantuje przygodę od której trudno się oderwać. 

Dla każdego miłośnika jesiennych klimatów "Idealny lekarz" okaże się strzałem w dziesiątkę. Bogato zaprezentowana skomplikowana relacja dwójki nietypowych bohaterów wychodzi daleko poza czarno-biały obraz. Zatapiamy się w niepokojącym klimacie, z zapartym tchem przerzucamy kolejne strony i zatrzymujemy się tylko po to, by sięgnąć po kubek gorącej herbaty. Możliwe, że akcja jest trochę podkoloryzowana, ale na potrzeby sensacji, by wzbudzić szok i niedowierzanie co w pełni akceptuję. 

"Cień wątpliwości" Jørn Lier Horst, Jan-Erik Fjell

"Cień wątpliwości" Jørn Lier Horst, Jan-Erik Fjell, Tyt. oryg. Tvilen, Wyd. Smak Słowa, Str. 406

 

Nowy serial podcastowy „Cień wątpliwości” ma sensacyjny początek. 

 

"Krzyk" okazał się historią z pazurem, więc po kontynuację sięgnęłam pełna nadziei. "Cień wątpliwości" nie tylko podniósł poprzeczkę, ale i zdecydowanie zaprezentował jeszcze więcej różnorodnych emocji.

Od dawna śledzę prozę Horsta i uwielbiam jego sposób budowania napięcia. Tym razem nową serię zdecydował się napisać wspólnie z innym autorem i wydaje się, że lepiej być nie mogło. Na wstępie zachęcam do czytania według chronologii, by jak najlepiej poznać losy bohaterów, ale cała fabuła skonstruowana jest w sposób, który nie wyklucza wyboru na zasadzie bardziej intrygującej zagadki. To kryminał przemieszany z wątkami obyczajowymi, wszechobecnym mrokiem oraz bardzo dobrze rozbudowanym wątkiem psychologicznym wszystkich postaci.

Akcja powieści rozgrywa się rok po ostatnich wydarzeniach. Markus Hegerm autor nowego podcastu kryminalnego, rozmawia z człowiekiem skazanym za zabójstwo na najsurowszą karę względem norweskiego prawa. On twierdzi, że jest niewinny. Tyko czy to nie jest zabieg wszystkich zbrodniarzy? Jednak pojawia się w tym wszystkim cień wątpliwości, którego nie można zignorować...

Autorzy proponują nam podróż w głąb ludzkiej natury. Nie będzie to łatwa przygoda, ale na pewno inteligenta, szczera, dojrzała i bardzo przejmująca. Staniemy w obliczu wielu moralnych dylematów i spróbujemy postawić się na miejscu oskarżonego męża. Sprawa zabójstwa będzie intensywna i pełna pułapek, mylnych tropów a także ślepych zaułków, ale mam wrażenie, że to zaledwie dodatek do tego co prezentuje fabuła. Na przestrzeni czterystu stron został poruszony cały wachlarz ważnych kwestii, czytamy bowiem o poczuciu winy, o zemście, o walce z własnymi słabościami oraz demonami przeszłości powracającymi w najmniej spodziewanym momencie. To wszystko otoczone stopniowanym napięciem, niepewnością wobec kolejnych kroków i dynamiczną akcją od której wręcz nie sposób się oderwać.

Niespieszny a jednak w pełni angażujący thriller pełen znaków zapytania, który wodzi czytelnika za nos i jednocześnie gwarantuje niezastąpioną rozrywkę. "Cień wątpliwości" podnosi poprzeczkę w stosunku do intensywnego "Krzyku" i pozwala mieć nadzieję, że przed nami kolejna seria utrzymana na najwyższym poziomie. Skupiając się jednak na obecnej powieści zapewniam, że przed Wami kilka wieczorów ekscytujących wrażeń, które idealnie połączą się z szybko nadchodzącymi, jesiennymi wieczorami. 

"Idź, postaw wartownika" Harper Lee

 

 "Idź, postaw wartownika" Harper Lee, Tyt. oryg. Go Set a Watchman, Wyd. Rebis, Str. 364

 

 Ponowne spotkanie z bohaterami powieści "Zabić drozda". 

 

"Zabić drozda" to jedna z najważniejszych dla mnie powieści. Przyznaję, że bałam się kontynuacji i długo wstrzymywałam się przed lekturą. Nie sądziłam, że cokolwiek dorówna tak wybitnemu dziełu. A jednak idąc za ciosem sięgnęłam po nowe wydanie i nie żałuję swojego wyboru.

Nie sądzę jednak, aby można było stawiać ze sobą te książki na równi. Dla mnie to dwie odrębne historie, które dzielą lata, zarówno pod względem fabularnym jak i samego wydania. Nie dopatrywałam się ciągu dalszego ukochanej historii a po prostu nowej perspektywy oferowanej przez Lee. I tutaj wszystko zagrało, ten sam styl, to samo poetyckie przedstawienie fabuły oraz bohaterów. Inne wartości związane z okresem dojrzewania, kształtowania charakteru, innym patrzeniem na świat jako dorosła osoba a co za tym idzie odpowiednie przełożenie na realia pędzącego świata.

Nasza bohaterka ma już dwadzieścia sześć lat i wraca z Nowego Jorku w rodzinne strony, wprost do Alabamy. Jean Louise Finch jest inną postacią, bardziej świadomą, ale jednocześnie tak samo bystrą oraz inteligentną dziewczyną otwartą na wszelkie doświadczenia Jej historia pokazuje drogę ku konfrontacji rzeczywistości ze wspomnieniami, gdy spotyka się z rodziną oraz dawnymi przyjaciółmi. Nie zbraknie również samego Atticusa, pokonanego przez wiek, którego kreacja i poglądy okazały się najbardziej intrygujące, gdy przyszło postawić na równi dziecięce ideały z nową perspektywą. 

Fabuła spokojnie płynęła własnym rytmem, nigdzie się nie spieszyła, momentami przystawała na chwilę przy danym bohaterze. Jednocześnie ani przez moment nie była dla mnie nużąca. Nostalgiczna, klimatyczna, pisana na bazie wartości pokonujących czas i miejsce, pokazała ogrom wyobraźni autorki, jej bystre postrzeganie świata oraz lekką rękę do kreacji charyzmatycznych, bardzo złożonych bohaterów. Konkretne treści stały na równi z wątkiem psychologicznym, nasza uwaga bowiem skupiała się na wyrażanych przez bohaterów zasadach i etykach oraz przekonaniu, że to co nabyte w dzieciństwie czasami boleśnie zmienia się przez lata własnej drogi. 

Wiele jest skrajnych opinii na temat tej powieści. Dla mnie to lektura, obok której nie mogłam przejść obojętnie jako czytelnik zakochany w "Zabić drozda". Ważna historia na swój sposób uzupełniająca pewne luki, ale przede wszystkim odrębna opowieść o dorastaniu, wewnętrznych zmianach oraz kształtowaniu własnych poglądów. Ten sam niezawodny styl autorki, ta sama niezachwiana siła treści i emocje, których nie da się nie zapomnieć.

"Żona na pełen etat" Agata Przybyłek

 

"Żona na pełen etat" Agata Przybyłek, Wyd. Czwarta Strona, Str. 416

"Ludzie szybko dają wiarę plotką i snują głupie domysły."

Książki Agaty Przybyłek to idealne rozwiązanie dla każdego miłośnika humorystycznej powieści o miłości. W lekturach autorki jest wszystko - urok, gracja, dobra zabawa. Seria Takie rzeczy tylko z mężem, doczekała się czwartego już tomu i nic w tym dziwnego, bo każda część pozostawia niedosyt na więcej.

Tym razem perypetie mężatki, która niekoniecznie powinna stanowić wzór na śladowania po raz kolejny wywołały mój uśmiech. Uwielbiam bohaterów jakich tworzy autorka, ponieważ jej lekkość do kreowania postaci wiarygodnych i niezwykle sympatycznych jest godna pozazdroszczenia. Niezależnie od tego na jakim etapie drogi w naszym życiu jesteśmy łatwo jest wcielić się w postać Zuzanny i zamienić z nią miejscami. Ba! Ma się na to ogromną ochotę, bo mimo przeciwności losu odnosi się wrażenie, że pod rodzinnym dachem Zuzanny i Ludwika jest najlepiej.

Powyższa para postanowiła rozpocząć starania o dziecko. Niestety nie jest to takie proste, ponieważ ich sypialnie okazuje się punktem centralnym na drodze wszystkich domowników. Nagle mieszkańcy Jaszczurek wszczynają alarm, że Zuzanna jest w ciąży i to nie z własnym mężem! Gdzie zatem leży prawda, o której nie wie nawet sama zainteresowana? Trudno jednoznacznie ocenić, ponieważ Zuzanna daje się wciągać we wszystkie kłopoty, które stają na jej drodze i zaaferowana mnóstwem spraw dookoła niej nie bardzo przejmuje się krążącymi dookoła plotkami. Czy słusznie - nie wiem, ale wiele był dała, żeby mieć taki spokój ducha jak ma bohaterka.

Autorka po raz kolejny postawiła na rodzinną komedię w której humor idealnie oddaje atmosferę bezradności głównej bohaterki w stosunku do jej życia. Dziewczyna całkiem dobrze się bawi, chociaż nie jest też tak, że nic nie robi sobie z otaczających ją kłopotów. Mam wrażenie, że autorka postanowiła nie tylko pokazać rolę mężatki od zupełnie innej strony, ale i dać paniom pewien bodziec do działania by pokazać, że plotki były i będą, podobnie jak nieustające problem. A to by je pokonać z uśmiechem na ustach i spokojnym podejściem zależy tylko od nas. Jednak bez względy na to jakie przesłanie niesie ze sobą powyższa powieść jest na pewno idealnym oderwaniem się od rzeczywistości i miło spędzonym czasem w gronie ulubionych bohaterów.

"Żona na pełen etat" to powieść utrzymana w charakterystycznym stylu autorki - lekka jak piórko i smaczna jak ciastko z kremem. Idealna propozycja dla wszystkich pań, które szukają wytchnienia po ciężkim dniu i marzą o chwili spokoju. Agata Przybyłek doskonale wie jak zająć naszą głowę, by codzienne troski odeszły w zapomnienie a nasza głowa wypełniła się wyłącznie dobrą zabawą. Polecam!

"Mszary" Agata Kunderman

 

"Mszary" Agata Kunderman, Wyd. Filia, Str. 448

 

Gdy zapada noc, lasy pod śnieżnikiem zdają się skrywać coś więcej niż tylko ciszę.

 

Komisarz Miron Zaleski nie ma czasu na odpoczynek. Przed nim kolejne wyzwanie, które w zaskakującym momencie przywoła demony przeszłości.  

Na wstępie zaznaczmy kluczową sprawę: chronologia jest dobra, jeśli chcecie lepiej poznać sylwetkę głównego bohatera, ale niekonieczna, jeśli interesuje Was sama zagadka. Autorka napisała swoją opowieść w sposób pozwalający na jej odrębność a ewentualne spójności z poprzednimi tomami są przedstawione w sposób nie budzący żadnego zdezorientowania. To jednocześnie pokazuje jej talent, umiejętne manewrowanie w temacie, co przekłada się następnie na samą treść, silne emocje, plastyczny przekaz aż w końcu złożone sylwetki postaci zachęcające do głębszej analizy. 

Komisarz Zaleski delektuje się głębią gór, gdy jego urlop zostaje szybko przerwany przez nową tragedię. Policja prowadzi obławę, by odnaleźć zaginionego czteroletniego chłopca. Porywacz chce rozmawiać wyłącznie z Mironem. I chociaż wszyscy robią co w ich mocy, by wygrać walkę z czasem, toczy się rozgrywka, w której tylko jedna strona rozdaje karty. 

Wszystko było tutaj na odpowiednim miejscu. Napięta atmosfera prowadziła mnie przez przejmującą grę a bohaterowie, mimo, że czasami działali na oślep, doskonale odnaleźli się w sytuacji. Więcej było tutaj domysłów niż jasnego wyjaśnienia, co dla mnie okazało się jeszcze większą radością z czytania, gdy mogłam doszukiwać się tropów ukrytych między wierszami. Sam pościg za porwanym dzieckiem budził silne emocje, za dreszcz przerażenia odpowiadał jednak porywacz, który swoją inteligencją i przenikliwością wydawał się wciąż być dwa kroki przed wszystkimi. Autorka pomysłowo poprowadziła fabułę do samego końca trzymając nas w napięciu oraz niewiedzy, pokazała okrucieństwo ludzkiej natury oraz udowodniła, że los pisze własne scenariusze a my nigdy nie możemy spodziewać się ich rozwinięcia. W tle dzieła dopełniają klimatyczne opisy gór oraz Kłodzka, pięknie pokazując potęgę natury.

"Mszary" to tętniąca życiem opowieść o podstępnej emocjonalnej manipulacji. Nic nie działa bowiem na wyobraźnie tak silnie jak walka o życie dziecka. W ten sposób książka angażuje nas od pierwszej do ostatniej strony, żongluje skrajnymi emocjami, hipnotyzuje gęstą atmosferą, podsyła mylne tropy, by szybko zmienić swój bieg. Oto przed nami idealna jesienna lektura, która zachęca nasze szare komórki do intensywnej pracy i w duecie z kubkiem gorącej herbaty pod ręką gwarantuje niepodważalnie dobrą rozrywkę. 

"Małżeństwo z odzysku" Agata Przybyłek

 

"Małżeństwo z odzysku" Agata Przybyłek, Wyd Czwarta Strona, Str. 395

"Bycie mężatką ma swoje niezaprzeczalne minusy."

Ten kto czytał choć jedną książkę Agaty Przybyłek wie, że autorka ma niesamowity talent do pisania. I przede wszystkim - lekkość. Swoboda z jaką tworzy swoje fabuły zaskakuje mnie za każdym razem. A wiem o czym piszę, ponieważ czytałam wszystkie książki autorki. 

Seria Takie rzeczy tylko z mężem to pozytywnie zakręcona historia o małżeństwie z przebojami, w którym głos rozsądku ma drugorzędną rolę. "Małżeństwo z odzysku" to trzeci tom, który wcale nie zamyka serii. Polecam jednak rozpocząć swoją przygodę od książki startowej, ponieważ największą przyjemność z czytania będziecie mieli w momencie poznania całego ciągu przygód Zuzanny.

Dziewczyna wraz z przyjaciółkami doskonale się bawi mając we własnych rękach prywatne biuro detektywistyczne. Jednak uśmiech staje się co raz mniejszy, gdy przychodzi im śledzi małżonka ciągnącego ich w kolejne kłopoty. I żadna z nich nie dostrzega, że ktoś inny podąża ich drogą. Kto mówi prawdę a kto nie jest pewien czy ta prawda jest prawdziwa? To właśnie urok książek Agaty Przybyłek - nic nigdy nie jest ostatecznie pewne, bo bywa tak, że ostatnie strony mogą zupełnie zmienić bieg fabuły i pozytywnie zaskoczyć czytelnika.

Jak się okazuje, Zuzanna nie zaprzestała swoich intryg, bo gdy tylko poczuła chwilę wytchnienia postanowiła znaleźć dziewczynę dla swojego byłego chłopaka. Skoczyło się jak zawsze - przewrotnie i z uśmiechem, bo autorka nie potrafi inaczej. Zawsze przywoła mój szczery uśmiech niezależnie od swojej książki, chociaż przyznaję, że Zuzanna jest moją faworytką. Lekkość, swoboda i pewność siebie - to podstawowe czynniki w książkach autorki, które widoczne jak na dłoni jednocześnie potwierdzają, że trzymamy w rękach książkę watą uwagi. A przecież nie często możemy tak powiedzieć o kontynuacji serii, szczególnie o trzecich częściach, które czasami nie warte są żadnej uwagi. Za to właśnie cenię autorkę - za indywidualne podejście do każdej lektury i dopracowanie swoich bohaterów oraz wydarzeń w najdrobniejszych szczegółach. Bo mimo pozytywnych wrażeń i trochę komicznych scen bardzo łatwo można utożsamić się z bohaterami i przełożyć perypetię bohaterów na prawdziwe życie.

"Małżeństwo z odzysku" trzyma poziom swoich poprzedniczek i na nowo dostarcza niezapomnianych wrażeń. To ważne, by książki obyczajowe były lekkie i przyjemne a przy tym inteligentne, czego idealnym przykładem jest własne twórczość pani Przybyłek. W jej najnowszej książce nie brakuje intryg, zaskakujących scen i zabawy, która rozbawi do łez.

"Kobiety wzdychają częściej" Agata Przybyłek

 

"Kobiety wzdychają częściej" Agata Przybyłek, Wyd. Czwarta Strona, Str. 404

 

 Jeżeli myślicie, że bycie mężatką jest proste, to jesteście w błędzie!  

Bardzo lubię książki Agaty. Jest w nich świeżość, radość, doskonale umilają czas i zajmują na długie godziny. Jeszcze ani jedna historia, jaka wyszła spod jej pióra mnie nie rozczarowała. I choć pomijając powieść "Bez ciebie", autorka stawia przede wszystkim na komedie, to nie boi się między wierszami poruszać codziennych problemów.

Historia "Kobiety wzdychają częściej" to kontynuacja książki "Takie rzeczy tylko z mężem", chociaż osobiście uważam, że obie lektury można spokojnie czytać osobno. Oczywiście są ze sobą połączone bohaterami, ale ich perypetie są tak rozmaite, że stanowią odrębne wyzwania dla czytelnika. Zuzanna, główna bohaterka obu książek jest osobą niesamowicie sympatyczną i pomysłową, a jej tendencja do pakowania się w kłopoty sprawia, że po prostu nie da się przejść obok jej postaci obojętnie. To bohaterka z  krwi i kości, bardzo mocno przypominająca każdego z nas - ma rysy postaci nieidealnej, człowieka jak każdy inny, który stara się ratować swoje życie, gdy to wali się na całego lub chwytać ulotne chwile szczęścia, gdy pojawia się taka okazja. Zuzanna jest po prostu odzwierciedleniem każdego z nas, umożliwia nam utożsamienie się z jej postacią i zmienieniem się miejscami, choćby na krótką chwilę.

Autorka ma talent do kreowania scen z życia wziętych, z dużym poczuciem humoru. I to w dodatku smacznym, takim który wywołuje szczery uśmiech, a miejscami nawet śmiech. Niewiele osób tak potrafi, bo nie łatwo jest przekazać komizm sytuacji w postaci wydarzeń interpretowanych przez każdego na swój sposób. W przypadku perypetii Zuzanny zabawa jest o tyle sympatyczna, że do tego wszystkiego dochodzą jeszcze rozterki miłosne. W roli głównej występuje aż trójka mężczyzn, która miesza naszej głównej bohaterce w głowie i jak na złość - mieszka z nią pod jednym dachem. Zabawa jest przy tym przednia, bo każdy z panów ma swoje do dodania i wie wszystko najlepiej, a charaktery mają różne i to kształtuje ich na indywidualne postacie. 

Właściwie, jeśli przyjrzeć się bliżej, to fabuła nie jest szczególnie wymagająca - ot niecodzienne losy zwykłych ludzi, którzy pechowo znaleźli się w niecodziennej sytuacji. Ale uroku wydarzeniom nadaje spora ilość wątków, dopracowanych (oczywiście!) i bardzo pomysłowo rozwiniętych. Czytając strona po stronie nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że choć jest to bardzo lekka i sympatyczna powieść obyczajowa z zabarwieniem nutu komedii i nawet odrobiny romansu, to wciąż mamy do czynienia z historią o pewnym przesłaniu. Nie zawsze zwykłe życie może poruszać się z góry ustalonymi schematami i tylko nasze decyzje wpływają na to, jak potoczą się dalsze wydarzenia.

Dla mnie powieści Agaty są idealnym lekarstwem na smutne dni i każda po kolei dumnie prezentuje się na półce. Od niedawna do grona jej powieści dołączyła najnowsza, czyli "Kobiety wzdychają częściej", równie dobra co poprzednie, zabawna i pełna uroku. Do takich powieści naprawdę chce się wracać, bo mamy poczucie, że na pewno nas nie zawiedzie. Nie pozostaje mi nic innego, jak czekać z utęsknieniem na kolejne książki autorki. Tymczasem nową historię - polecam!

"Takie rzeczy tylko z mężem" Agata Przybyłek

 

"Takie rzeczy tylko z mężem" Agata Przybyłek, Wyd. Czwarta Strona, Str. 384

Mąż, syn, dom na wsi i stała praca. Wszystko, czego potrzeba do… szczęścia? A może działania?

Bardzo lubię książki autorki. Jest w nich świeżość, radość, doskonale umilają czas i zajmują na długie godziny. Jeszcze ani jedna historia, jaka wyszła spod jej pióra mnie nie rozczarowała. I choć autorka stawia tu na komedię, to nie boi się między wierszami poruszać codziennych problemów.

Zuzanna, główna bohaterka, wydaje się mieć w pełni uporządkowane, stabilne życie. A jednak już niebawem okaże się, że chaos odegra tutaj kluczową rolę. Kobieta przez zupełny przypadek dowie się bowiem, że jej małżeństwo chyli się ku upadkowi. Mąż nie chce wracać do domu, woli szukać skarbów w lesie a Zuzanna załamuje ręce, bo nie wie jak wyjść z tej trudnej sytuacji. Na szczęście na pierwszym planie stoi bohaterka silna, pewna swego i nie bojąca się podjąć ryzyka, więc będzie walczyć mimo pewnych przeciwności i mimo pojawiających się nowych postaci w jej życiu, które przyprawią nas wszystkich o niezły zawrót głowy! 

Autorka ma talent do kreowania scen z życia wziętych, z dużym poczuciem humoru. I to w dodatku smacznym, takim który wywołuje szczery uśmiech, a miejscami nawet śmiech. Niewiele osób tak potrafi, bo nie łatwo jest przekazać komizm sytuacji w postaci wydarzeń interpretowanych przez każdego na swój sposób. W przypadku perypetii Zuzanny zabawa jest o tyle sympatyczna, że do tego wszystkiego dochodzą jeszcze rozterki miłosne. W roli głównej występuje spora liczba charyzmatycznych bohaterów, którzy odnajdą się idealnie w fabule i będą mieli wiele do powiedzenia.

Właściwie, jeśli przyjrzeć się bliżej, to fabuła nie jest szczególnie wymagająca - ot niecodzienne losy zwykłych ludzi, którzy pechowo znaleźli się w nietypowej sytuacji. Ale uroku wydarzeniom nadaje spora ilość wątków, dopracowanych (oczywiście!) i bardzo pomysłowo rozwiniętych. Czytając strona po stronie nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że choć jest to bardzo lekka i sympatyczna powieść obyczajowa z zabarwieniem komedii i nawet odrobiny romansu, to wciąż mamy do czynienia z historią o pewnym przesłaniu. Nie zawsze zwykłe życie może poruszać się z góry ustalonymi schematami i tylko nasze decyzje wpływają na to, jak potoczą się dalsze wydarzenia.

Dla mnie powieści Agaty Przybyłek są idealnym lekarstwem na smutne dni i każda po kolei dumnie prezentuje się na półce. A "Takie rzeczy tylko z mężem", równie dobra co poprzednie, zabawna i pełna uroku, idealnie pokazuje, że życie warto traktować z dystansem oraz uśmiechem na ustach. Do takich książek chce się wracać i takie książki chce się czytać, więc nie pozostaje mi nic innego jak wznowione wydanie pierwszego tomu serii Agaty bardzo Wam polecić.

"Panny z dobrego domu" Edyta Świętek

 

"Panny z dobrego domu" Edyta Świętek, Wyd. Mando, Str. 400

 

Błędy młodości, zuchwałe pojedynki i miłość, o którą trzeba walczyć do samego końca.

 

Seria W cieniu niewoli odkrywa dramaty przeszłych czasów. Przywołuje silne emocje, pokazuje losy zwykłych ludzi.

Drugi tom kontynuuje przygody bohaterów poznanych wcześniej. Zachęcam na wstępie do nadrobienia zaległości, ponieważ w ten sposób najlepiej odnajdziecie się w opisanych przygodach i docenicie talent autorki do kreowania postaci zmieniających się pod wpływem nabytych doświadczeń. Jeśli lubicie delikatne sagi rodzinne, powieści obyczajowe pisane prozą realnych dni oraz macie świadomość wiszących nad głowami bohaterów tragedii - staniecie na równi z nimi i na własnej skórze odczujecie to co stworzyła dla nas autorka. 

Armando osiedla się na galicyjskiej ziemi i próbuje zapomnieć o skandalu przez który musiał opuścić Hiszpanię. Niespodziewanie wzbudza rywalizację pomiędzy swoimi potencjalnymi kandydatkami na żonę. Walery też zostanie wplątany w miłosne perypetie a Maksymilian będzie tylko czekał na jego potknięcie. Każdy z nich będzie jednak dążył do jednego - ulotnego spokoju i chwili prawdziwego szczęścia. Autorka nada im przygodom malowniczego wydźwięku, osadzi akcję w wśród balów, spisków i głośnych awantur, aby nikt z nich nie zapomniał, że tylko trudne momenty naprawdę kształtują charaktery. 

Fabuła płynie w swoim rytmie, ale mimo sporej ilości stron nie ma przegadanych momentów czy nużących scen. W tej historii wszystko ma swoje miejsce, począwszy od emocji, przez losy wszystkich obecnych na pierwszym i drugim planie, po historyczne momenty w tle czy podejmowane wartości, te istotne dla wszystkich, świadome oraz ponadczasowe. Autorka doskonale wie jak nadać opowieści odpowiedni rytm, podsyca nasz apetyt na więcej, podsuwa pojedyncze detale budujące spójną, intrygującą całość. Z jednej strony zachwycamy się samym klimatem, z drugiej obserwujemy międzyludzkie relacje, działania związane z daną sytuacją oraz wybory prowadzące do zaskakujących zdarzeń. Trudno ująć w słowach moc uczuć towarzyszących mi przy lekturze, ponieważ tylko na własnej skórze odczujecie ten harmonijny spokój przekładający się na treść, delikatność opisów, ulotność chwil czy potrzebę znalezienia swojego miejsca w świecie. 

Idąc w stronę myśli "nic co ludzkie nie jest mi obce" zachwycamy się prozą Edyty Świętek, która z precyzją i subtelnością snuje opowieść o ludziach i dla ludzi. Piękna, szczera, momentami do bólu prawdziwa lektura chwyta za serce i trzyma nas w swoich objęciach do ostatniej strony. Czytamy o zwykłych potrzebach, o akceptacji, miłości, nadziei na lepsze jutro w atmosferze nieprzewidywalnego losu, który dyktuje własne warunki. Mam nadzieję, że cała seria - tak jak mnie - zaangażuje Was na wiele niezapomnianych godzin!

"Przeszłość woła moje imię" Agata Przybyłek

 

"Przeszłość woła moje imię" Agata Przybyłek, Wyd. Czwarta Strona, Str. 368

 

Niektóre historie czekają całe dekady, by zostać opowiedziane. 

 

Nic nie cieszy tak bardzo jak pierwszy tom nowej serii ulubionej autorki. Agata Przybyłek od lat gości na mojej półce i niezawodnie otula moją wyobraźnię obrazami, których nie da się zapomnieć. 

Nowa historia to nostalgiczna opowieść o życiu, jego wzlotach i upadkach a także o losie, który dyktuje własne warunki. Pisana plastycznym stylem, uderzająca w odpowiednie emocje a także przywołująca w głowie wiarygodne sceny. Strony przewracają się same, główna bohaterka z miejsca zjednuje naszą sympatię a my pozwalamy porwać się w sam wir zaskakujących wydarzeń, gdy wszystko co przez lata budowała runęło niczym domek z kart. Autorka od początku miała konkretny pomysł na swoją książkę, który skrupulatnie zrealizowała, składając na nasze dłonie kompletną opowieść obyczajowo-romantyczną.

Kamila, konserwatorka zabytków, została zmuszona do szybkiego przewartościowania swojego życia. Bolesne rozstanie wyznaczyło dla niej nową drogę. Nie czuje również wsparcia ze strony ojca, który wydaje się nie rozumieć ogromu tragedii. Dziewczyna ucieka od wszystkiego i pogrąża się w pracy, by przy renowacji zapomnianej palicy w pięknym, malowniczym miasteczku, odnaleźć w końcu sens swojej historii. 

Fabuła jest niesłychanie klimatyczna. Z jednej strony zachwycamy się przygodami Kamili i doskonale rozumiemy jej niełatwą sytuację, z drugiej cieszymy wyobraźnię pięknymi opisami, przyrodą, ciszą oraz spokojem jakie otrzymujemy dzięki pobytowi w Jelenich Łęgach. To miejsce wydaje się przejmować rolę jednego z bohaterów i tworzyć podwaliny do dalszych zdarzeń. To dzięki niemu również dostrzegamy piękno chwili, ulotne szczęście i tak jak bohaterka, odnajdujemy siebie. Taka jest właśnie ta książka: angażująca, otwarta na czytelnika, zapewniająca miejsce u swojego boku każdemu z nas, ponieważ to naturalny talent autorki, by pisać opowieści inspirowane prozą zwykłych dni, szczere, w pełni realne i zawsze piekielnie emocjonalne. 

Wydarzenia z przeszłości odegrają tutaj nie małą rolę, miłość będzie nie tylko cierpieniem, ale także początkiem lepszego życia a stary zamek na nowo odzyska swój blask. Agata Przybyłek sięga po uniwersalne motywy zamykając je w charakterystycznym dla siebie stylu, snując własną wariację na temat demonów przeszłości oraz ich wpływu na teraźniejszość. "Przeszłość woła moje imię" rozgrzewa serce i udowadnia, że z pozoru proste powieści potrafią skrywać w sobie ogromne pokłady zaangażowania, życiowych mądrości oraz świadomości, że po każdej burzy w końcu pojawi się słońce. 

"Echo zapomnienia" K.E. December

 

"Echo zapomnienia" K.E. December, Wyd. Editio Red, Str. 408

 

Z Nieba na Ziemię. Ku zagładzie obu światów. 

 

Cykl Drzewo zapomnienia to gratka dla wszystkich miłośników paranormal romance. Trylogia licząca sobie aktualnie dwa tomy prezentuje przejmującą historię w mrocznym i niebezpiecznym świecie.

Warunkiem czytania jest zachowanie chronologi, ponieważ autorka podąża tropem przyczynowo-skutkowym i nakreśla nam szeroki obraz zmian zachodzących w bohaterach oraz zwrotów fabularnych zależnych od podejmowanych przez nich decyzji. Wiele motywów łączy się w dynamiczny wizerunek krainy będącej domem dla aniołów, demonów oraz ludzi a my, chociaż przecież podobnych książek było już wiele, z zachwytem przerzucamy kolejne strony nie mogąc nacieszyć wyobraźni pomysłowością autorki. December pisze bardzo plastycznie, bohaterowie mają cechy ludzkich postaci a sam świat przedstawiony rządzi się swoimi prawami i nieustannie zachwyca nowymi detalami.

Emily Innocente nie spodziewała się, że jej świat tak szybko wywróci się do góry nogami. Ludzka dziewczyna sprawiła, że życie aniołów zatrzęsło się w posadach. Nad miasteczkiem Rootsville zaroiło się od anielskich zastępów. Samael zdecydował się stanąć u boku swojej towarzyszki, nie do końca rozumiejąc siłę wzajemnego przyciągania. Jednak czy nie chodzi o to, by przełamywać granicę i dokonywać niemożliwego?

Bez wątpienia na największą pochwałę zasługuje mocniejsze rozwinięcie wszystkich kwestii. Tom pierwszy był ciekawym wprowadzeniem, ale dopiero tutaj akcja nabiera rozpędu. Znacznie więcej się dzieje, przygody gnają na złamanie karku, atmosfera robi się napięta a bohaterowie wypadają bardziej charyzmatycznie. Autorka oferuje nam także więcej detali związanych z anielskimi prawami, opisuje ich niełatwą historię daleko w stronę przeszłości i pozwala wyciągać pewne wnioski z podjętych wcześniej działań. Wciąż jednak pozostają pewne kwestie do wyjaśnienia będące obietnicą finału, który prawdopodobnie zwali nas z nóg a silne emocje, moralne dylematy postaci czy sam proces odnajdywania własnego miejsca w świecie zapewniają nam rozrywkę na najwyższym poziomie. 

"Echo zapomnienia" to pisania z pasją przygoda przywołująca wszystko co najlepsze w gatunku paranormal romance. Kiedyś zaczytywałam się w takich powieściach, później tęskniłam za podobnym książkami, dziś dzięki K.E. December mogę z zapartym tchem przerzucać strony tej literackiej wyprawy i zacierać ręce na nadchodzącą kolejną część. Każdy z Was odnajdzie się w tej fabule przez wzgląd na liczne wątki, ponieważ jest tutaj przygoda, dynamiczna akcja, niebezpieczeństwo, tajemnice i - oczywiście - miłość, piękna, emocjonalna i zupełnie nienachalna. Zdecydowanie polecam!