"Wyśnione szczęście" Kristin Hannah

"Wyśnione szczęście" Kristin Hannah, Tyt. oryg. Comford joy, Wyd. Świat Książki, Str. 256

Niezwykła powieść uwielbianej w świecie autorki bestsellerów „Słowik” oraz „Gdzie poniesie wiatr”.

Kristin Hannah podnosi na duchu, udowadnia, że proza życia nie zawsze musi być ponura i czaruje słowem, angażując czytelnika oraz porywając go w sam środek niezapomnianej przygody. "Wyśnione szczęście" to nowy projekt autorki, lektura subtelnie inna niż wszystkie, bardziej baśniowa, ogromnie klimatyczna i tak emocjonalna, że nie sposób się jej oprzeć. 

Hannah potrafi sobie zjednać czytelnika samym stylem. Jej powieści nie są oryginalne, ponieważ w dużej mierze podążamy torem klasycznych historii obyczajowych, ale sposób przedstawienia fabuły: kameralny, niespieszny, stawiający na drobiazgi oraz uczucia bohaterów, skupiający się na tu i teraz bez gdybania o potencjalnej przyszłości sprawia, że stajemy murem za prezentowanymi postaciami i nawet jeśli ich wybory nie zawsze są zgodne z naszymi, to wciąż czujemy się w pełni oddani wydarzeniom. Poruszamy się na przestrzeni wiarygodności i typowych chwil wyrwanych z codzienności, ale w powyższej lekturze wyjątkowo pojawia się także subtelny klimat magii związany z czasem świąt Bożego Narodzenia co w pełni akceptuję i popieram, bo przez taki zabieg fabuła otuliła mnie niczym ciepły kocyk.

Joy, która pojawia się na pierwszym planie, zderzyła się z prywatną tragedią. Zdradził ją mąż, zostawił samą i pozwolił, by zagościły w kobiecie negatywne emocje związane z jej poczuciem wartości. W dodatku w tle majaczą się pierwsze od lat samotne święta co na pewno nie wpłynie dobrze na Joy. Bohaterka jednak zaskakuje, podejmuje niebanalną decyzję, kupuje bilet na samolot i na chybił trafił wybiera lot do intrygującego miasteczka o nazwie Hope, by tam spędzić święta i popracować nad swoimi uczuciami. W końcu jedyne czego teraz potrzebuje to właśnie nadzieja choć sądzę, że mimo wszystko bohaterka nie spodziewała się cudów jakie zastanie na miejscu ani tak nietypowego obrotu sytuacji.

Bardzo klimatyczna, nastrojowa i podnosząca na duchu fabuła porwała mnie w swoje objęcia już od pierwszej strony. Przepadam za książkami Kristin Hannah i mam do nich ogromną słabość, więc może nie jestem obiektywna, ale jak dla mnie była to jedna z najbardziej uroczych powieści w świątecznym klimacie jakie czytałam. Pojawiło się kilka momentów, w których więcej było bajkowości aniżeli realnego życia, ale to tylko podsyciło atmosferę a samo skupienie się na prywatnych sprawach Joy pokazało, że w życiu każdego z nas jest nadzieja na lepsze jutro. Autorka pisała o wyzwaniach dnia codziennego, o mierzeniu się z problemami z podniesionym czołem oraz udowodniła, że miłość, ta prawdziwa, pojawi się w odpowiednim momencie, ale czasami warto się za nią porozglądać.

"Wyśnione szczęście" to obowiązkowa lektura do przeczytania w grudniu. Tyle w niej nadziei i pozytywnych emocji mimo początkowej tragedii, że nie sposób się nie uśmiechać przy przerzucaniu kolejnych stron. Ogromnie polubiłam główną bohaterkę i trzymałam kciuki za to, by wszystko w końcu ułożyło się po jej myśli a sama autorka otuliła mnie lawiną tak przyjemnych uczuć, że z przyjemnością powrócę do tej powieści w następnym roku. Warto potraktować fabułę z przymrużeniem oka i dać się porwać chwili, by spomiędzy zdań wyciągnąć współczesne wartości, w których prezentowaniu Hannah jest zdecydowanym mistrzem. Tej wyjątkowej lektury szukajcie pośród nowości w księgarni Taniaksiazka.pl.

"Cudowna moc miłości" Kristin Hannah

"Cudowna moc miłości" Kristin Hannah, Tyt. oryg. Angel falls, Wyd. Świat Książki, Str. 352

Niezwykła powieść uwielbianej w świecie autorki „Słowika”.

Proza Kristin Hannah ma w sobie szczyptę magii. Nawet jeśli autorka pisze o realnych wydarzeniach i swoje fabuły opiera wyłącznie na wątkach obyczajowych czy romantycznych, zawsze można wyczytać między wierszami, że to nie proza życia popycha bohaterów do działania a jakaś wewnętrzna siła, niewidoczna energia, która pojawia się znikąd a jednak motywuje również czytelnika. Pięknie widać to na przykładzie najnowszej powieści autorki, ponieważ "Cudowna moc miłości" pokazuje, że nie potrzeba wielu słów, by stworzyć wyjątkową historię skłaniającą do myślenia.

Autorka zabiera nas w bardzo emocjonalną podróż, podczas której przyda się kilka opakowań chusteczek. Przyznaję, że łzy wzruszenia towarzyszyły mi podczas całej fabuły, ponieważ została ona skonstruowana w sposób dotykający głęboko serca czytelnika. To wyjątkowa, wielowymiarowa a jednak bardzo prosta w przekazie opowieść o sile miłości, trudnych wyborach oraz o odwadze, która pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie.

Żona Liama Campbella ulega wypadkowi i zapada w śpiączkę. Lekarze nie dają jej żadnych szans a jednak mąż nie poddaje się w swoich staraniach, by przywrócić ukochaną d życia. W końcu pozostawiła dzieci i całą przyszłość przed sobą. Liam czuwa więc przy łóżku Mikaeli i robi wszystko, by do niej dotrzeć. Jednak pewnego dnia jego miłość zostaje wystawiona na próbę, ponieważ Mikaela daje oznaki zrozumienia przy wspomnieniu imienia jej pierwszego męża. Czy to oznacza, że tylko Julian będzie w stanie przywrócić jej świadomość?

Piękna, głęboka, poruszająca i szczera opowieść o miłości, w której żaden krok nie jest do końca pewny. Autorka zabiera nas w podróż ku zrozumieniu drugiego człowieka, ku wielkiej odwadze ze strony Liama, by zrobić wszystko dla swojej żony. Niewielu przecież zdecydowałoby się poprosić o pomoc byłych partnerów a jednak on sprowadził Juliana, wycofał się w cień i pozwolił, by Mikaela sama wybrała tego kogo naprawdę kocha. Poznajemy przy tym wspólną przeszłość postaci, patrzymy jak zmagają się ze sprzecznymi emocjami, jak wiele wysiłku wymaga od nich ta sytuacja i nie odpuszczamy tak jak oni nie odpuszczają, ponieważ od samego początku towarzyszą nam wielkie emocje nadające historii wiarygodności.

"Cudowna moc miłości" to jedna z najpiękniejszych historii o miłości jakie dane mi było czytać. Kristin Hannah od lat jest jedną z moich ulubionych autorek i każda jej książka jest dla mnie wielką emocjonalną przygodą, ale tym razem uważam, że autorka przeszła samą siebie, ponieważ w kameralnym gronie, w oszczędnych środkach, zbudowała historię, która trafia do serca i rozumu czytelnika, skłania go do zaangażowania, rozłożenia sytuacji na czynniki pierwsze i opowiedzenia się po którejś ze stron. Jestem pewna, że długo nie zapomnę historii Liama i Mikaeli a z upływem czasu na pewno odświeżę sobie lekturę, która nawiązuje do ponadczasowych wartości. Takie wyjątkowe bestsellery znajdziecie na półkach księgarni Taniaksiazka.pl.

"Podrzutek" Stacey Halls

 "Podrzutek" Stacey Halls, Tyt. oryg. The Foundling, Wyd. Świat Książki, Str. 360

Dwie kobiety, jedno dziecko i sekret, który odmieni wszystkich...

Po wyjątkowej "Czarownicy ze wzgórza" przyszedł czas na "Podrzutek", czyli lekturę imponującą i równie mocno emocjonalną. Pozornie wydaje się, że będzie to historia prosta w przekazie a nawet mało ciekawa, ale już pierwsze strony przekonują, że czeka na nas solidna porcja wzruszeń oraz wyrzeczeń ze strony bohaterów.

Stacey Halls zabiera nas do Londynu a akcja jej powieści rozgrywa się w roku 1754. Od razu możecie wyobrazić sobie klimat ówczesnych czasów, ponieważ autorka wspaniale oddaje tamtejsze życie. Czytając czułam się jak niemy uczestnik tych wszystkich wydarzeń, ponieważ Londyn i ego pobliskie wioski zaczarowały mnie trafnymi, bogatymi choć zwięzłymi (trafionymi w punkt!) opisami.

Bess Bright oddała swoje dziecko do sierocińca, bo czuła, że tak będzie najlepiej. Po sześciu latach wróciła, by naprawić swój błąd, ale na to było już za późno. Kto podał się za nią i odebrał jej córeczkę a kobieta nie ma pojęcia kto i dlaczego tak postąpił. W międzyczasie poznajemy historię młodej wdowy samotnie wychowującej dziecko, która zamyka się przed światem i nie wpuszcza obcych. Czy drogi tych dwóch kobiet skrzyżują się a ich opowieść nabierze znaczenia? Oczywiście, bez tego nie byłoby przecież całej historii.

Autorka pięknie ujęła dramat dwóch kobiet. Nakreśliła szczere i wiarygodne sylwetki odmiennych charakterów, których z czasem połączy jedno przeznaczenie. Trudno było mi przejść obok Bess i Aleksandry, szczególnie że całość ujęta jest z perspektywy widzenia właśnie tych dwóch bohaterek a podczas czytania towarzyszyły mi mnóstwo skrajnych, często niełatwych emocji. Musicie wiedzieć, że to lektura słodko-gorzka, nieprzewidywalna, od pierwszych stron naznaczona tajemnicą, która czasami niesie poczucie szczęścia i ukojenie, ale potrafi równie mocno zaskoczyć nieoczekiwanym zwrotem akcji.

"Podrzutek" to przepyszna literacka uczta. Książka w pełni dopracowana, przemyślana, trafiająca prosto w sam środek serca czytelnika. Opowiada o trudach matczynej miłości, o skomplikowanych relacjach oraz niecodziennych wyborach, które los stawia na naszej drodze w najmniej odpowiednich momentach. Stacey Halls napisała piękną powieść, piekielnie emocjonalną, bardzo często wzruszającą, szczerą i odważną, ale i miejscami przejmująco smutną. "Podrzutka" oraz inne nowości jak zawsze znajdziecie na półkach Księgarnia Taniaksiazka.pl.

"Pomiędzy siostrami" Kristin Hannah

"Pomiędzy siostrami" Kristin Hannah, Tyt. oryg. Between Sisters, Wyd. Świat Książki, Str. 464

Wzruszająca, chwilami zabawna, momentami dramatyczna i pełna goryczy opowieść o życiu.

Każdy z nas zna autorów, których książki są szczególnie bliskie sercu. U mnie jest to niewielkie, ale za to sprawdzone grono na czele którego stoi Kristin Hannah. To autorka, która wielokrotnie porywała mnie w świat cudownych emocji oraz historii od których wręcz nie mogłam się oderwać. Miałam więc wobec "Pomiędzy siostrami" wielkie oczekiwana i nie zważałam na głosy z zagranicznych recenzji sugerujące, że jest to być może jedna ze słabszych powieści Hannah. W tym przypadku sama chciałam sprawdzić i wyciągnąć wnioski a są one takie, że jestem tą lekturą wręcz zauroczona.

To historia bardzo w stylu Kristin Hannah, czyli pisana spokojnie, swobodnie, lekko, ale i bardzo emocjonalnie. Fabuła powieści skupia się na prozie życia, nie ma w niej wielkich wybuchów czy zaskoczeń, ale w tym przypadku jest to zupełnie niepotrzebne, ponieważ historia broni się sama - opowiada o losach bohaterek na miejscu których bez problemu potrafimy wyobrazić sobie nas samych a wszystkie przeżywane przez nich troski czy szczęśliwe chwile odbijają się również w sercu czytelnika. To wspaniały przykład powieści obyczajowej z prawdziwego zdarzenia - dojrzałej, życiowej i tak pochłaniającej, że ma się ją ochotę przeciągać w nieskończoność.

Jak to zwykle u autorki bywa, fabuła jest pełna przewrotności. Z jednej strony mamy ciszę, z drugiej nadciągającą burzę. Będzie więc spokojnie, rozsądnie, ale i wybuchowo oraz tragicznie a to wszystko w zrównoważonych fragmentach idealnie siebie uzupełniających. Poznajemy losy Claire oraz Meghann, dwóch sióstr, które po latach odbudowują zapomnianą siostrzaną miłość. Obie różnią się od siebie kolosalnie, żyją w innych światach i inaczej postrzegają życie, ale ich wspólna droga obie nauczy, że los potrafi być przewrotny.

Ogromnie polubiłam bohaterki, ponieważ Hannah nadała im cudowny kształt otwartych, pełnowymiarowych osobowości. Różne jak woda i ogień jednoczą się po latach, by na oczach czytelnika ostatecznie wyrównać rachunki z przeszłością oraz teraźniejszością. Ich losy ani przez moment nie były mi obojętne a towarzyszące ich opowieści emocje wielokrotnie dawały mi powody do wzruszeń. To opowieść o siostrzanej miłości, o wybaczaniu, zrozumieniu, potrzebie akceptacji i drugich szansach, historia żyw, spokojna, opierająca się na trudach dnia codziennego. Romans połączony z elementami obyczajowymi oraz tragedią w tle, czyli połączenie jakie autorce wychodzi najlepiej.

W czasie lektury nie mogłam się od niej oderwać, gdy jednak musiałam odłożyć ją na chwilę - rozmyślałam o losach bohaterów. Kiedy zamknęłam ostatnią stronę miałam ochotę prosić autorkę o ciąg dalszy, by ta powieść się nie kończyła, bo wciąż myślałam co by było gdyby oraz jakie będą dalsze potencjalne przygody bohaterów. I tak właśnie powinna wyglądać książka - angażować czytelnika po brzegi, kusić go, intrygować, wciągać do swojego świata. Kristin Hannah w "Pomiędzy siostrami" dokonała tego wszystkiego i wywiązała się z obietnic, z nawiązką, zapewniając mi historię jakiej szybko nie zapomnę. Dla mnie to kolejna cudowna powieść autorki do której bez wątpienia jeszcze kiedyś wrócę. Wszystkie bestsellery z księgarni Taniaksiazka.pl to strzał w dziesiątkę!

"Gdzie poniesie wiatr" Kristin Hannah

 

"Gdzie poniesie wiatr" Kristin Hannah, Tyt. oryg. The Four Winds, Wyd. Świat Książki, Str. 460 

Jaką cenę ma amerykański sen?

 

Uwielbiam powieści Kristin Hannha. Zaczęło się od cudownego "Słowika" a dalej było już z górki. Każda nowa powieść autorki przywołuje we mnie mnóstwo przeróżnych emocji i wszystko to sprawia, że wciąż mało mi jej postrzegania świata. Sięgając po "Gdzie poniesie wiatr" miałam wielkie oczekiwania, które w pełni zostały wypełnione. I to z nawiązką.

Hannah tworzy historie, które zmieniają się pod wpływem doświadczeń, wydarzeń oraz podejmowanych decyzji. Tyczy się to fabuły oraz kreacji bohaterów. To jedna z najważniejszych zalet jej twórczości - dynamizm i dostrzegalna metamorfoza, zawsze na lepsze. Nie ominęło to także Elsy Martinelli, głównej bohaterki najnowszej książki autorki, która pokazała nam wszystkie swoje możliwe oblicza, kształtując swoją historię i modelując ją wraz z kolejno przerzucanymi stronami.

Elsa musiała podjąć bardzo trudną dla siebie decyzję. Żyjąc w roku 1934, gdy Teksas narażony został na bezrobocie a także suszę, rolnicy porzucali swoje ziemie, by udać się w świat za lepszym życiem. Kobieta stając w obliczu walki o swoją ziemię zaczęła się zastanawiać czy nie lepiej byłoby porzucić wszystko i udać się do Kalifornii, gdzie obiecywano potencjalnie lepszy start. Tak rozpoczyna się niełatwa opowieść rodziny Martinelli, Elsy oraz jej córki Loredy, którym przyszło żyć w czasach, gdzie obiecywany Amerykański Sen, nie miał podstaw do spełnienia. 

To trudna opowieść a także piekielnie emocjonalna. Opowiada o Ameryce, która wcale nie była bajkowym miejscem. Nawiązuje do trudów życia, dramatycznych decyzji a także wielkiego poświęcenia. Ściska za serce i sprawia, że całość czyta się na raz, ponieważ niezwykle trudno jest odłożyć tą powieść czy przejść obojętnie obok kolejno opisywanych katastrof rolnych. I chociaż historia wydaje się na pierwszy rzut oka banalna, gdyż opowiada o dniu codziennym, zwykłej prozie życia, wcale taka nie jest - podział warstw społecznych, nacisk na lepszych i gorszych, odrzucenie, brak akceptacji, wszystko to dużo wyraźniej wydać właśnie na przykładzie zwykłych ludzi, takich jak my sami.

Myślę, że "Gdzie poniesie wiatr" to jedna z najlepszych powieści w dorobku Kristin Hannah. Jest cudownie napisana a przy tym bardzo aktualna, mimo różnicy lat. Trudy życia w tej książce potrafią wycisnąć z oczu łzy, ale jest w tym wszystkim także promyk nadziei, który przebija się przez burzowe chmury. Jestem zachwycona, bo Kristin Hannah po raz kolejny przebija się w gronie pisarzy powieści obyczajowych prostotą formy, wspaniałą kreacją bohaterów a przy tym umiejętnym uchwyceniem prozy życia. Książkę znajdziecie w księgarni Taniaksiazka.pl, tam gdzie pozostałe bestsellery.

"Firefly Lane" Kristin Hannah

 "Firefly Lane" Kristin Hannah, Tyt. oryg. Firefly Lane, Wyd. Świat Książki, Str. 592

 

Czy zdołają uratować swoją przyjaźń, której fundamenty skruszyła zdrada?

Moja miłość do książek Kristin Hannah trwa nieprzerwanie odkąd przeczytałam "Słowika". Każda kolejna powieść autorki utwierdza mnie tylko w przekonaniu, że dobrze ulokowałam swoje uczucia. Nic więc dziwnego, że "Firefly Lane" porwało mnie od pierwszej strony i wywołało lawinę emocji podczas czytania.

Hannah doskonale wie co robi, gdy siada do napisania powieści. Jej historie są zawsze uczuciowe, szczere, życiowe i bardzo mądre. Pisane z lekkością zdecydowanie zbyt szybko się kończą, ponieważ zazwyczaj czytam je w jeden wieczór, ale za to pozostają w mojej głowie na długi, długi czas. Uwielbiam autorów, którzy potrafią dokonać takie cuda, dlatego ta autorka zajmuje honorowe miejsce wśród moich ulubionych pisarzy a jej najnowsze dzieło tylko podbija stawkę udowadniając, że powieść obyczajowa może nas nie tylko wciągnąć, ale i zaskoczyć.

Tym razem autora zabiera nas do świata przyjaźni, wystawionego na próbę błędnie podjętych decyzji. Kate i Tully przyjaźnią się od lat, są sobie bliższe niż siostry, jednak ich relacja została nadszarpnięta przez zdradę. Jednak nim do tego dojdzie, nim zrozumiemy ich decyzje oraz problemy z jakimi się zmagają, autorka pozwoli nam wejść w głąb ich umysłów, cofnie się w czasie i przedstawi wydarzenia relacjonowane przez niemal trzy dekady. Poznamy dwie dziewczynki, które zaprzyjaźniły się w szkole i które szły przez życie ramię w ramię, zawsze wzajemnie się wspierając. Jak zatem stało się to, co się stało?

To powieść, która chwyta za serce. Tutaj rządzą się emocje, które bardzo szybko trafiają do czytelnika i porywają go w wir niezapomnianej przygody. Poznając już na początku Tully oraz Kate wiedziałam, że staną się moimi ulubionymi bohaterkami i nim przeminęły pierwsze rozdziały, już obdarzyłam je ogromną sympatią. Hannah podarowała im odmienne charaktery, postawiła naprzeciw siebie wodę i ogień, tym samym tworząc wybuchową mieszankę i intrygującą historię, gdy powoli poznajemy fakty z ich tak różnego życia. Pojawiły się sekrety, trudne wyznania oraz niepewne wybory a to wszystko zamknięte we wspaniałej powieści pisanej niezwykle malowniczym stylem.

Nie będę Was okłamywać, zakochałam się w tej powieści. Chociaż do tej pory miałam ulubione typy w prozie Kristin Hannah, dziś o wszystkim zapominam, bo "Firefly Lane" wywarło na mnie piorunujące wrażenie. Śmiałam się wraz z bohaterkami i wzruszałam się w najcięższych momentach a jako weteranka czytelnicza wcale już tak łatwo nie daję wycisnąć z siebie łez. To tylko dowodzi temu, że to wyjątkowa powieść, o sile wspaniałej przyjaźni, z cudownymi bohaterkami na pierwszym planie oraz historią, której nie da się zapomnieć. Tą oraz pozostałe warte przeczytania książki znajdziecie na półce bestsellery w księgarni Taniaksiazka.pl.

"Zdarzyło się nad jeziorem Mystic" Kristin Hannah

 "Zdarzyło się nad jeziorem Mystic" Kristin Hannah, Tyt. oryg. On Mystic Lake, Wyd. Świat Książki, Str. 416

 

Wzruszająca powieść mistrzyni pióra Kristin Hannah, autorki bestsellerów Słowik oraz Zimowy ogród.

 

Każda nowa powieść spod pióra Kristin Hannah to dla mnie możliwość poznania niezapomnianej historii. Autorka pisze pięknie, życiowo i zawsze potrafi mnie wciągnąć w problemy danych bohaterów. Byłam więc ogromnie ciekawa co tym razem dla nas przygotowała w przypadku "Zdarzyło się nad jeziorem Mystic".

Uważam, że wznawianie powieści w nowej szacie graficznej przynosi zyski nie tyle samemu autorowi co właśnie danej książce. Przyznajcie sami, czy wcześniej zainteresowaliście się tą powieścią? Pewnie nie, albo niewielu z Was. A dziś, kiedy Hannah zyskuje wielką sławę, jej starsze powieści otrzymują drugie życie a my, czytelnicy, piękne powieści obyczajowe przy których można spędzić niezapomniane chwile.

O czym zatem jest fabuła tej książki? Jak to w przypadku tej autorki bywa - o życiu. Jeśli szukacie kogoś kto wie jak pisać o codzienności i wpleść w to w pełni wiarygodnych bohaterów to oto autorka, która na pewno Was nie zawiedzie. Mnie nie rozczarowała ani razu a każda jej kolejna książka niesie ze sobą piękną, zapadającą w pamięć lekcję. Tym razem mogłam utożsamić się z Annie i jej opowieść śledzić z zapartym tchem, bo choć nigdy nie doświadczyłam takiego problemu jak ona - czułam się z nią zżyta od samego początku. Annie to intrygująca postać, czasami zbyt zatopiona we własnych emocjach, ale częściej silna i waleczna. Miała swoje słabsze momenty, ale to czyniło z niej człowieka i ukazywało w bohaterce książki kogoś, kto mógłby bez problemu odnaleźć się w prawdziwym życiu.

A wszystko zaczęło się od tego, że mąż Annie, Blake Colwater, po wielu latach ich wspólnego życia, pokochał inną kobietę. Kobieta więc ucieka od problemów do Mystic, małego miasteczka w którym się wychowała. Na szczęście znajduje tam swoje miejsce i pomocną dłoń w postaci dawnej miłości, Nicka Delacroix, dziś wdowca i ojca małej dziewczynki. Tylko, że gdy wszystko dobrze się układa, świat Annie znowu wywraca się do góry nogami. Sami więc powiedzcie, czy nie tak właśnie wygląda prawdziwe życie? Wolna fabuła, przyjemne opisy i trafne nawiązania do emocji sprawiają, że przez tą historię po prostu się płynie.

"Zdarzyło się nad jeziorem Mystic" to banalna książka, właśnie tak. Prawdę mówiąc niewiele się w niej dzieje, jest zwyczajna, typowa obyczajówka. Ale tak napisana, że nie można się od niej oderwać a losy bohaterki ani przez moment nie są nam obojętne. Uwielbiam historie pisane samym życiem i wcale nie potrzebuję przy tym zaskakujących momentów, by świetnie bawić się podczas czytania. Mogę zamknąć oczy i pomyśleć, że gdzieś tam, w świecie to wszystko miało miejsce. Dlatego pozostaję wielką fanką Kristin Hannah i mam nadzieję, że wznowienie jej książki Was równiej do niej przekona. A tytuł ten znajdziecie w księgarni Taniaksiazka.pl na półce, gdzie inne bestsellery.

"Odległe brzegi" Kristin Hannah

 "Odległe brzegi" Kristin Hannah, Tyt. oryg. Distant shores, Wyd. Świat Książki, Str. 408

Czy uda się na nowo rozpalić namiętność i poczuć miłość?

Wiem, że dla wielu z Was punktem przełomowym był "Słowik" i to ta powieść sprawiła, że pokochaliście autorkę. Dla mnie jednak najważniejsza zawsze już będzie historia z "Wielkiej samotności" i to właśnie po lekturze tej książki byłam pewna, że Kristin Hannah to jedna z tych autorek, po których twórczość będę sięgać w ciemno.

"Odległe brzegi" z Taniejksiazki.pl to powieść wydana już wcześniej, ale dziś wznowiona w pięknej szacie graficznej, co na pewno się jej przysłuży. Powieść o miłości, zrozumieniu, o latach przyzwyczajenia oraz poszukiwaniu siebie w związku. Mam nadzieję, że ponowne wydanie skusi Was do lektury, bo choć nie jest to historia tak silna w przekazie jak te flagowe autorki to wciąż mimo wszystko trudno o niej powiedzieć inaczej niż piękna.

Czytając, już po pierwszych stronach wiedziałam, że nie odłożę książki nim nie zamknę ostatniej strony. Musiałam wiedzieć jak to wszystko się rozegra, w którą stronę potoczą się losy bohaterów. Elisabeth i Jack po dwudziestu latach małżeństwa zrozumieli, że właściwie nic ich już ze sobą nie łączy. Córki wyjechały z domu a oni popadli w rutynę, która wcale nie była przyjemna. Separacja nie pomogła rozwiązać problemu. I choć dostrzegali problem to mimo wszystko bez siebie nie potrafili żyć. Ten wątek bardzo mnie zaciekawił, ponieważ bohaterowie byli świadomi wypalenia pomiędzy nimi, wiedli udane życie zawodowe a mimo to nie potrafili się rozstać - miłość czy przyczajenie o tym decydowało? Nie byłam pewna do samego finału, który jednak przedstawił mi konkretne powody.

Hannah nakreśliła szczegółowe sylwetki psychologiczne swoich bohaterów, pozwoliła mi wejść do ich głów, zrozumieć czyny oraz podejmowane decyzje. Jednak uważam, że to chyba najsłabsza jak do tej pory próba przedstawienia postaci jeśli chodzi o ich charaktery. Nie było źle, ale czasami główna bohaterka była męcząca z tym swoim dramatyzowaniem. Rozumiem, źle się zadziało, wali się świat, ale przecież życie toczy się dalej a my, czytelnicy potrzebujemy silnych wzorców do naśladowania. Nie skreśla to absolutnie książki w moich oczach czy czyni z niej powieść, której Wam nie polecę - co to, to nie! Po prosty tym razem mniej obdarzyłam sympatią bohaterów, których i tak doceniam za przedstawienie w danej roli.

"Odległe brzegi" to historia o życiu, nie jest dramatyczna, nie niesie ze sobą silnych emocji, ale i te pokazują się w dużych ilościach i nie pozwalają czytelnikowi odłożyć powieści do ostatniej strony. Kristin Hannah pisze o sile przyzwyczajenia, strachu przed zmianami oraz potędze rodziny, przyjaciół czy samej miłości, czyli ponownie wychodzi do nas z fabułą, którą bez problemu możemy przełożyć na prawdziwe życie.

Koniecznie sprawdźcie pozostałe nowości w Księgarni Taniaksiazka.pl!

"W ciemnościach" Mike Omer

 "W ciemnościach" Mike Omer, Tyt. oryg. In the Darkness, Wyd. Świat Książki, Str. 480

Od początku pracy w FBI zdawała sobie sprawę, że może przedwcześnie trafić do grobu, ale zawsze zakładała, że najpierw umrze.

Sięgając po "Umysł zabójcy", czyli pierwszy tom serii Zoe Bentley nie spodziewałam się, że Mike Omer tak pozytywnie mnie zaskoczy. Przeczytałam w swojej czytelniczej karierze wiele kryminałów i zaledwie o garstce z nich mogę napisać, że wciskają w fotel, ale bez wątpienia powyższa seria śmiało może trafić do tego grona.

"W ciemnościach" to kontynuacja losów głównej bohaterki, dość zauważalnie powiązana z pierwszym tomem, więc osobiście odradzam czytać bez zachowania chronologii. Warto poznać od początku kreację Zoe Bentley, ponieważ to ona jest spoiwem łączącym wszystkie książki i jednocześnie jedną z najlepszych bohaterek jakie miałam okazję poznać. Silna, pewna swego, z pazurem (co uwielbiam!), sprawia że czytelnik ma ochotę dowiedzieć się o niej jak najwięcej. To specjalistka w zakresie psychologii śledczej, więc zna się na rzeczy i od razu wyjaśnia nam szczegóły prowadzonego śledztwa, więc cały czas jesteśmy na bieżąco z faktami.

Fabuła jest dość mocna a przy tym niezwykle dynamiczna. Zmieniają się wątki, napięcie wisi w powietrzu. Ani przez moment nie da się wyczuć przestoju w akcji, która gna na na złamanie karku wprowadzając kolejne sekrety i powoli odkrywając karty na temat poszczególnych wydarzeń. A jest o czym rozmawiać, ponieważ ktoś w internecie publikuje film pokazujący dziewczynę uwięzioną w trumnie. Żywą, przerażoną i jak nosi nazwa filmu - będącą eksperymentem pierwszym, czyli gra dopiero się rozpoczyna.

Świetnie bawiłam się podczas lektury i aż żal było mi ją kończyć. Mike Omer wie jak pisać, by trzymać czytelnika w nieustannym napięciu, by zaskakiwać, manewrować między faktami i wprowadzać potrzebne emocje. Jego styl jest prosty, ale nie banalny, przez co otrzymujemy kawał konkretnej, dobrze napisanej historii. Wprowadza do fabuły nie tylko motyw seryjnego mordercy, którego działania możemy śledzić w odpowiednich rozdziałach, ale i osobiste, rodzinne problemy Zoe, ponieważ kobieta ma w głowie także Roda Glovera, innego mordercę, który niepokojąco zbliża się do jej siostry. Czy zatem walczyć w obecnej sprawie, czy ochronić rodzinę przed tragedią?

"W ciemnościach" to kontynuacja na najwyższym poziomie. Zaczęłam czytać wieczorem a skończyłam zaledwie kilka godzin później. Nie da się inaczej jeśli lubicie dobrze napisane, pomysłowe kryminały. Liczę, że Mike Omer jeszcze nie raz nas zaskoczy, ale już teraz mogę powiedzieć, że dwa pierwsze tomy jego serii należą do moich ulubionych. Szukajcie tej powieści pośród aktualnych nowości z obiecuję, że nie będziecie żałować.

"Ostatni sekret Deverillów" Santa Montefiore

"Ostatni sekret Deverillów" Santa Montefiore, Tyt. oryg. The Last Secret of the Deverills, Wyd. Świat Książki, Str. 488

"Myślę, że będzie szczęśliwa. Czuję to."

Blichtr, bogactwo, wielkie posiadłości i niespełnione nadzieje, marzenia kontra rzeczywistość. Oto ostatni powrót do rodziny Deverillów, w trzecim finałowym tomie sagi Santy Montefiore.

Sagi rodzinne to jeden z ciekawszych gatunków literackich. Nie tylko ukazuje prawdę o ludzkich charakterach, ale zabiera nas także w niezwykle rzeczywistą podróż w głąb słabostek i nadziei. Szczególnie, gdy próbę przedstawienia kolejnych rodzinnych perypetii podejmie autorka tak dobrze manewrująca wśród meandrów rodzinnych problemów.

Santa Montefiore pisze lekko i niezwykle przyjemnie, chociaż jej saga oparta jest na mocnym stylu i konkretnych dialogach. Nie rozpływa się niepotrzebnie w górnolotne słowa, nie skupia na niepotrzebnych opisach - w tej historii wszystko jest na swoim miejscu i autorka doskonale wie jak zrównoważyć dialogi z tekstem, by jednocześnie wplątać w to wszystko masę sprzecznych emocji. A tych podczas finału sagi nie zabraknie, ponieważ rozstania z ulubionymi bohaterami zawsze są bolesne.

Fabuła oparta jest na wydarzeniach roku 1939, w którym to nadszedł czas odbudowy sił po zakończeniu Wielkiej Wojny. I chociaż doskonale pamiętamy bohaterów w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa, to wciąż nie możemy odetchnąć spokojnie. Ich losy wciąż stoją pod znakiem zapytania, nikt nie jest pewny swoich decyzji ani wyborów i chociaż Bridie oraz Kitty dźwigają na swych barkach ciężar konsekwencji, nie są do końca szczęśliwe. To one prowadziły nas przez trzy tomy pełnego napięcia oczekiwania na losy dziewcząt rzuconych w wir wojennych przeżyć i miłosnych uniesień, które nie zawsze dobrze się kończyły pokazując, że czasami chęci nie idą w parze z możliwościami. To także te dwie bohaterki stały się mi niezwykle bliskie (chociaż różne charakterem i skrajnie od siebie inne), bo autorka przedstawiła je w bardzo realny, wiarygodny sposób. Dzięki temu historia żyła własnym życiem prowadząc mnie przez zawiłe perypetie głównych bohaterek, które także w trzecim tomie okazały się niezwykle fascynujące.

Jednak coś się zmieniło - czas nie stał w miejscu. Na scenę weszło nowe pokolenie, które otrzymało prawo głosy. Pojawiła się zatem Martha Wallace, która przyjechała do Dublina z Ameryki, by odnaleźć biologiczną matkę. Nie spodziewała się, ze na miejscu spotka JP Deverilla i zakocha się w nim na całego. Tylko czy ta miłość ma prawo zaistnieć? I dlaczego wszystko wskazuje, że matka dziewczyny pochodziła z tej samej miejscowości co JP? Pojawiają się pytania, na których odpowiedzi nie zawsze będą szczęśliwe i marzenia, które być może się nie spełnią. Wielkie nadzieje, pragnienia, oczekiwania - wszystko to ponownie uderza w czytelnika w finałowej części przygód rodziny Deverillów z masą emocji od których nie można się oderwać.

Bridie osiągnęła wszystko to, o czym marzyła - właścicielka Castle Deverill, teraz już hrabina, jednak przy tym także nieszczęśliwa mężatka, której ekstrawagancki mąż nie dorównywał kroku. Czy na pewno Cesare jest tym, za kogo się podaje? Kitty przestała szukać tego, czego nie może mieć, stała się żoną i matką, zapominając o dawnych czasach. Jednak echo miłości nie przebrzmiało ostatecznie o czym przypomni jej Jack O'Leary, dawna miłość i mężczyzna, który już jej nie kocha. Jak zatem ostatecznie zakończą się losy kobiet? Czy odjadą szczęście? A może ostatecznie pogodzą się z losem? Odpowiedzi znajdziecie w "Ostatni sekret Deverillów", doskonale zamykającej wszystkie podjęte wątki finałowej części, równie dobrej co jej poprzedniczki.

"Wielka samotność" Kristin Hannah

"Wielka samotność" Kristin Hannah, Tyt. oryg. The Great Alone, Wyd. Świat Książki, Str. 512

"Czasami trzeba powrócić do punktu wyjścia, aby móc ruszyć do przodu."

Po fenomenalnym "Słowiku" przyszedł czas na "Wielką samotność". Czy Kristin Hannah zdaje sobie sprawę ze swojej wielkości? Mam nadzieję, ponieważ to oznacza, że dalej będzie tworzyć, dalej będzie pisać powieści fenomenalne i wyjątkowe - warte miana współczesnej klasyki.

Spokojnie prowadzona fabuła, piękne i niezwykle malownicze miejsca, dystans do opisów i jednocześnie idealnie trafione w punkt oddanie rzeczywistości - wszystko to sprawia, że najnowszą powieść autorki czyta się z zapartym tchem i każda kolejno przerzucana strona tworzy w naszej głowie bajeczny obraz surowej Alaski, tła dla obecnych wydarzeń.

Fabuła powieści wędruje do roku 1974 i opowiada o losach Ernt'a Allbright'a. Były jeniec wojenny po powrocie z Wietnamu nie potrafi odnaleźć się w nowym świecie. Decyduje się zatem zrobić krok w nieznane i zabiera swoją rodzinę wprost do surowej scenerii Alaski, gdzie tam - bez wody i prądu przyjdzie im zbudować nową przyszłość. Cora, zrobi dla męża wszystko, z miłości zamieszka nawet w dzikiej części Ameryki. Leni, ich trzynastoletnia córka, liczy na to, że tutaj czeka ich szczęście. Tylko czy to na pewno jest odpowiedź na ich modlitwy? Czy ten odległy zakątek kraju zapewni im wszystko to, czego naprawdę potrzebują?

Początek nowego życia rodziny Allbright wskazuje na to, że być może wszystko jakoś się ułoży. Tylko, że przyszłość w nowym miejscu wciąż jest niepewna. Obserwując fenomenalne kreacje głównych bohaterów i pierwszorzędnie oddane sprzeczne emocje, które nimi targają ukazują czytelnikowi ogrom ciężaru z jakim zmaga się rodzina. Chwiejna i nieprzemyślana decyzja Ernt'a nie zmienia go w mężczyznę jakiego oczekują surowe oblicza Alaski - wręcz przeciwnie, z czasem jego krucha stabilizacja psychiczna pęka i zamiast budować mur bezpieczeństwa dla swojej rodziny sam zapewnia im wewnętrzne piekło. Miał być opokom dla swojej małej rodziny a stał się jej całkowitym przeciwieństwem zatracając się we własnych słabościach i absolutnie nie stając na wysokości zadania. Jednak - chociaż budzi skrajne emocje - fantastycznie ukazuje kruchość ludzkiej psychiki mocno kontrastując z kreacją Cory i Leni, kobiet zdanych na łaskę siebie samych, które pewnego dnia zdały sobie sprawę, że żyjąc na odludziu mogą liczyć wyłącznie na siebie.

Trafność w oddaniu emocji, doskonała kreacja głównych bohaterów, mnogość wartości i bogata paleta osobowości to wielkie atuty powyższej lektury, które z czasem nabierają tylko siły. Tu także Alaska - nieobliczalna, dzika, bezlitosna maluje się przed czytelnikiem niczym pierwszoplanowy bohater i zasługuje na słowa pochwały za piękno i tragizm. Wszystko to tworzy bogaty i wielowarstwowy obraz ludzkiej tragedii, historii od której nie sposób się oderwać i do której - jestem tego pewna - wraca się po latach.

Kristin Hannah pisze fenomenalnie i zasługuje na wszystkie głosy pochwały. W jej słowach drzemie moc prawdy, która wynosi jej powieści na wyżyny. "Wielka samotność" to powieść zachwycająca, najlepsza i niezapomniana. W każdym czytanym słowie płynie duch ginącej Alaski i nie trzeba być Amerykaninem, by na własnej skórze poczuć to piękno i tęsknotę za tym co utracone. Nowa powieść od autorki to niezapomniany obraz ludzkich problemów dotykających ponadczasowych wartości miłości, poczucia bezpieczeństwa czy straty, otoczony walką o przetrwanie pośród surowego krajobrazu wymagającego od nas wszystkich pokładów wielkiej odwagi.

"Dziewczęta z Castle Deverill" Santa Montefiore

"Dziewczęta z Castle Deverill" Santa Montefiore, Tyt. oryg. Daughters of Castle Deverill, Wyd. Świat Książki, Str. 590

"Z tobą zawsze czuje się blisko Irlandii, Jack. Każde słowo, które wypowiadasz, przybliża mnie do niej."

Po lekturze "Pieśni o wojnie i miłości" pojawiła się kontynuacja serii Kroniki Deverillów. Trzytomowa saga rodzinna miała poruszać serca czytelników i opowiadać historię pełną wzlotów i upadków. W przypadku pierwszego tomu całość wypadła idealnie i szybko zakradła się na półkę moich ulubionych lektur. Nie mogłam się zatem oprzeć kontynuacji i postanowiłam przekonać się osobiście, czy dalsze losy rodziny, której losy zostały zaplanowane od samego początku poradzi sobie w życiu kompletnie rozbitym przez wojnę i miłość.

Pierwszą rzeczą za jaką polubiłam twórczość Santa Montefiore było drobiazgowe rozłożenie na czynniki pierwsze bohaterów. Nie otworzyła ona przed czytelnikiem im profili psychologicznych a pozwoliła poznać od innej - emocjonalnej - strony. Dzięki temu bardzo szybko utożsamiłam się z bohaterami i kibicowałam im przy kolejnych trudnych wyborach. Jestem wielką fanką sag rodzinnych, więc była to dla mnie czyta przyjemność, szczególnie w przypadku tak mądrze napisanej historii.

Drugi tom nie zbacza z kursu. To wciąż dobra lekcja życia dla bohaterów i czytelników, nawiązująca do wydarzeń historycznych. Akcja rozgrywa się w roku 1925. Wojna już się skończyła, jednak nie zapomniano o tym co ze sobą przyniosła. Wielka posiadłość rodziny Deverillów wygląda tragicznie, a piętno wojny w tragiczny sposób odcisnęło się na ukochanym domostwie rodziny. To Celia poznana już w pierwszym tomie serii ze strony lekkomyślności i działania wbrew wszystkim postanawia odbudować utracone mury. Sprawę ułatwia jej majętny mąż, jednak nikt nie spodziewa się, że odbudowa posiadłości w Castel Deverille nie przyniesie dawnych radosnych wspomnień.

Santa Montefiore to angielska pisarka, która pisze w charakterystycznym dla Anglii stylu. Nigdzie się nie spieszy, jej fabuła jest drobiazgowa a bohaterowie wielobarwni. Klatka po klatce zatrzymuje się obraz filmu - malowniczy i przepełniony masą emocji, nakreślony sprawną ręką artystki a dopiero później pisarki. Dzięki temu powieść nabiera znaczenia, jest wielobarwna i wielowymiarowa. Nawiązuje do ponadczasowych aspektów miłości i przyjaźni, wartości rodzinnych oraz motywacji dnia codziennego, dzięki czemu szybko odnajduje miejsce w sercu czytelnika swoją szczerością i wartością. To jedna z lepszych sag rodzinnych jakie czytałam - warta każdego przeczytanego słowa, zupełnie inna niż znane mi do tej pory historie dotykające problemów, a nie tak jak w tym przypadku: ludzi.

Jestem pod wrażeniem drugiego tomu serii i już z zapartym tchem wypatruję finału. Santa Montefiore po raz kolejny przeniosła mnie do wczesnych lat XX wieku, w których bohaterowie nie mieli łatwego życia. Snuta niczym bajka dla dorosłych opowieść o stu twarzach to idealna propozycja na długie jesienne wieczory, typowo oczywista a jednak warta uwagi, która zapada w pamięć i opowiada o tym, że w życiu liczy się coś więcej niż majętność i dobre imię.

"Idealny rok" Charlotte Lucas

"Idealny rok" Charlotte Lucas, Tyt. oryg. Dein perfektes Jahr, Wyd. Świat Książki, Str. 455

"O całej reszcie niech zdecyduje los. Tak, los."

Niemiecka literatura to jedna z moich ulubionych. Wielokrotnie już pisałam Wam jak wiele radości czerpię z tych książek. Niezależnie od tego czy są to kryminały, powieści dla młodzieży czy zwykłe obyczajówki - jeszcze się nie zdarzyło, żeby któraś z nich mnie rozczarowała. Dlatego nie mogłam się oprzeć historii obiecującej niezapomniane wrażenia i zdecydowałam się na lekturę Charlotte Lucas. Czy słusznie?

Jonathan Grief, właściciel wydawnictwa żyje w dostatku. Niestety brakuje mu radości z życia, bo przygnębiony monotonią żyje z dnia na dzień. Nowy rok niesie jednak zupełne zaskoczenie. Pierwszego stycznia Jonathan odkrywa torebkę przewieszoną przez jego rower, a w niej - kalendarz z konkretnymi wskazówkami na każdy dzień. Mężczyzna postanawia zwrócić nietypowe znalezisko i udaje się na pierwsze zaznaczone w kalendarzu spotkanie. Zupełnie nie spodziewa się, że ta jedna decyzja zmieni jego życie nieodwracalnie.

Kto by pomyślał, że jeden kalendarz może wywrzeć na życiu głównego bohatera oraz samego czytelnika tak przejmujące zmiany? Jonathan nie wiedział, że kalendarz miał okazać się ostatnim prezentem podarowanym umierającemu mężczyźnie przez ukochaną kobietę. Poznając tę historię zaczął powoli dostrzegać otaczającego go życie i powoli akceptował zachodzące w nim, nieodwracalne zmiany. Miło obserwuje się tak dynamiczną i zaskakującą przemianę głównego bohatera, szczególnie w obliczu tak przejmujących wydarzeń.

Charlotte Lucas napisała powieść niebanalną, piękną i poruszającą. Opowiedziała czytelnikowi o tym jak ważne jest życie i jak szybka może być jego strata. Subtelnym i klarownym językiem poprowadziła swoich bohaterów przez wydarzenia, które nie tylko im otworzyły oczy na otaczającą ich rzeczywistość. Być może nie jest to porywająca przygoda, zapierająca dech od nadmiaru wydarzeń, by akcja płynie powoli i niemal sennie. Jednak nie to w  tym wszystkim się liczy - tym razem to czyny i emocje były postawione w roli walczącego o dobre imię książki i muszę przyznać, że obroniły się idealnie.

"Idealny rok" to wielka lekcja życia warta zapamiętania. Dawno nie czytałam już tak ujmującej i wartej każdego słowa historii. Lektura skłoniła mnie do działania, nastawiła pozytywnie na zmiany w życiu. To powieść, która przypomina każdemu co w życiu liczy się najbardziej, stanowi idealny przykład przewrotności losu i dowodzi, że nic nie jest z góry ostatecznie przesądzone. Pełna nadziei, poruszająca i chwytająca ze serce powieść o miłości i stracie, życiu i miłości oraz radości dnia codziennego - oto lektura Charlotte Lucas. Przygotujcie się na łzy wzruszenia i śmiech radości, bo autorka niemal od pierwszych stron zabiera w niezwykle emocjonalna podróż.

"Pieśni o wojnie i miłości" Santa Montefiore

"Pieśni o wojnie i miłości" Santa Montefiore, Tyt. oryg. Songs of love and war, Wyd. Świat Książki, Str. 576

"[...] poczucie winy sprawiło, że jego czarne serce jeszcze bardziej stwardniało."

Bardzo sobie cenię książki z motywem wojny w tle. A gdy do tego wszystkiego dochodzi jeszcze wątek miłosny - wiem, że to powieść dla mnie. Dlatego po prostu nie mogłam się oprzeć lekturze powieści Santa Montefiore, która nie tylko mnie oczarowała, ale również trochę zaskoczyła.

Byłam przekonana, że historia zostanie oparta na utartym już schemacie miłosnych perypetii podczas jednego z najtrudniejszych okresów w życiu. Oparłam się na tytule powieści i nie zagłębiając się szczególnie w tekst na okładce zaczęłam czytać. Możecie sobie wyobrazić jak bardzo byłam zaskoczona, gdy okazało się, że to wyjątkowa historia o życiu niezwykle intrygujących kobiet, trzech przyjaciółek, połączonych przez jeden wspólny los.

Wszystkie trzy różniły się od siebie tak bardzo jak tylko można - każda z nich reprezentowała zupełnie inne podejście do życia i wyznawanych zasad. Poznałam Kitty Deverill, córkę zamożnych państwa, którzy odziedziczyli wyjątkowo malowniczy zamek, Bridie Doyle dziewczynę mniej rozpieszczaną przez życie, córkę prostej kucharki i Celię Deverill kuzynkę Kitty i najmniej przewidywalną dziewczynę z całej trójki. To one połączone ze sobą w 1900 roku, kiedy to nastąpił przełom nie tylko psychiczny, ale i początek nowego stulecia poznały prawdziwy smak życia w Irlandii jakiej do tej pory nie znałam.

Gdybym miała wytypować jedną spośród trójki dziewcząt, która najbardziej oczarowała mnie charakterem, nie dałabym rady. Wszystkie trzy w pewien sposób wkradły się do mojego umysłu i choć ich życiowe drogi połączyły się ze sobą, to tak naprawdę każda reprezentowała sobą inną historię. Może jedynie Celia dała mi do myślenia, gdy nie zawsze zgadzałam się z jej poglądami, ale to tylko świadczy o rewelacyjnej kreacji bohaterek - każda z nich pozwalała mi wejść na moment do swojego świata i poznać panujące w nim zasady, ale nie miałam prawda głosu, by móc cokolwiek zmienić w ich życiu. A wierzcie mi na słowo - w przypadku Celii chciałam wielokrotnie interweniować. Bez dwóch zdań zaangażowałam się na całego w powieść Montefiore całą sobą i trudno było mi choćby na chwilę oderwać się od rozgrywanych wydarzeń.

Bohaterki wychowały się wspólnie w pięknej posiadłości Castle Deverill i dzięki temu ich dzieciństwo zostało naznaczone chwilami beztroskiego szczęścia. Jednak dziś, gdy poza granice Irlandii przedziera się wojna zmuszająca do walki o niepodległość dziewczyny zaczynają dostrzegać w sobie cechy, które wcześniej nie były im znane. Ich drogi się rozdzielają, by każda z nich mogła podążyć wybraną ścieżką. Jednak czy to naprawdę takie łatwe, gdy los uparcie przypomina o wspólnej przeszłości? Autorka w fenomenalny sposób zaznaczyła siłę kobiecej solidarności nadszarpniętej przez trudne czasy, które wymusiły na bohaterkach odkrycie w sobie innego człowieka - mniej lub bardziej zdolnego do poświęceń czy zdrady. Tym samym książka nabrała na znaczeniu, bo nie tylko przedstawiła wyjątkową historię kobiet, ale i reali życia w czystej formie - naznaczonej czasami, które wymusiły na człowieku pokazanie swojej prawdziwej natury.

"Pieśni o wojnie i miłości" to doskonale napisana, przemyślana powieść odkrywająca przed czytelnikiem ludzkie charaktery. Ten kto lubi zagłębiać się w psychologiczne analizy głównych postaci dostrzeże urok tej historii - autorka jak na dłoni pokazała szarpiące kobietami emocje, tragedie i niezwykle trudne wybory. Nie mam pojęcia jak zachowałabym się na ich miejscu, ale starałam się z otwartym umysłem podchodzić do decyzji każdej z nich, z osobna i wiem jedno - choć przyjaźń wydawała się przekreślona i zapomniana, czasami nie warto spisywać czegoś ostateczne na straty. To doskonale napisana powieść w wyjątkowo dobrym stylu.

"Dzielnym będzie przebaczone" Chris Cleave

"Dzielnym będzie przebaczone" Chris Cleave, Tyt. oryg. Everyone brave is forgiven, Wyd, Świat Książki, Str. 460

"Błogosław te grube mury, chroniące przed chciwością i złem."

Nierzadko zdarza się, że przedsmak pierwszych emocji związanych z lekturą niesie ze sobą okładka. "Dzielnym będzie przebaczone" to doskonały przykład takiej książki, bo minimalistyczna szata graficzna wydana w jednak malowniczej formie idealnie oddaje wnętrze powieści.

Mary North, przekonana o swojej przebiegłości i pewności siebie postanawia porzucić swoją edukację na rzecz wstąpienia do wojska. Wybucha II wojna światowa, więc nic dziwnego, że wszyscy zaczynają szukać miejsca dla siebie. Mary widzi oczami przyszłości siebie w roli idealnego szpiega. Niestety los ma dla niej inne plany - w wyniku niefortunnych zdarzeń zostaje nauczycielką, a rola ta okaże się przełomowa w jej życiu i znacznie ważniejsza niż działalność szpiega.

Chris Cleave postanowił napisać książkę opartą na motywach wojny. Wątek znany i ceniony przez wielu czytelników, w tym także przeze mnie. Jednak byłabym niesprawiedliwa pisząc, że na tym koniec. Autor bowiem wyszedł o krok dalej i napisał nie tylko dobrą powieść na fasadach mocnego tematu, ale wplątał do swojej historii również błyskotliwość, urok i - nie inaczej! - subtelne poczucie humoru. Dzięki temu fabuła otrzymała tyle wartości ile tylko mogła otrzymać: w rewelacyjny sposób, na przykładzie kontrastu pokazywała jak trudne były realia życia w świecie naznaczonym wojną. Niezwykle cenne momenty śmiechu stawały się dla bohaterów elementem zaczepienia, gdy w międzyczasie przychodziło im walczyć o własne przetrwanie.

Chociaż polubiłam Mary z całego serca i kibicowałam jej do samego końca, nie mogę zapominać o Tomie i Alistairze. To dwójka męskich bohaterów historii, którzy idealnie odnaleźli się w fabule. Tom na początku nie miał zamiaru uczestniczyć w wojnie, jednak decyzja jego współlokatora wpłynęła także na niego. Nie wiem czy słusznie postąpili angażując się w konflikt zbrojny, bo może faktycznie lepszym rozwiązaniem byłoby zaszyć się gdzieś w pozornie spokojnym miejscu, ale jestem zdania, że bierna postawa jest postawą żadną. Także gdyby nie ich decyzja, nigdy nie poznaliby Mary - silnej, zdeterminowanej bohaterki, która mogłaby stanowić wzór dla wielu współczesnych kobiet. Jej odwaga, pewność siebie oraz wyznawane zasady zaskoczyły wszystkich - mnie jako czytelnika oraz Toma czy Alistaira, mężczyzn, który nie spotkali się z tak bojowym charakterem. To właśnie bohaterowie stanowili najjaśniejszy punkt tej historii, bo na własnym przykładzie pokazali potęgę miłości i przyjaźni.

Nie zabrakło w książce wątku romantycznego. Mary poznając Alistaira zaczęła dostrzegać coś więcej poza wojną i pozwoliła sobie na chwilę słabości w świecie naznaczonym okrucieństwem. Autor pokazał na przykładzie zwykłych ludzi wojenny tragizm - za sprawą niewielkich radości zbudował w sercach swoich bohaterów wielkie szczęście, ale i za sprawą tragedii pokazał jak silnie przeżywają ból. To fantastyczna paleta emocji towarzysząca trójce nowo poznanych postaci i temu, kto zdecydował się na lekturę - wartościową, wyjątkową, mocną w swoim przesłaniu a jednak lekką i subtelną przez opowieść o ludziach i dla ludzi. Uważam, że przykład "Dzielnym będzie przebaczone"  jest jednym z lepszych pośród książek o tematyce wojennej - wystarczy bowiem wziąć pod lupę życie zwykłych ludzi, by ukazać ogrom sprawy. Wielka miłość i wielkie dramaty rozegrały się na kartach tej książki a mimo wszystko nie straciła ona uroku i swobody. Jestem pod wrażeniem jak sprawnie autor połączył ze sobą szczęście i wszelkie smutki w prosty, zwyczajny sposób.

"Nazywam się Cukinia" Gilles Paris

"Nazywam się Cukinia" Gilles Paris, Tyt. oryg. Autobiographie d'une Courgette, Wyd. Świat Książki, Str. 256

"Czasami trzeba by potrząsnąć dorosłymi, żeby obudzić dziecko, które w nich śpi."

Piękna, dziecięca okładka przywołuje na myśl lekturę dla najmłodszych. Nie tym razem. To pełnowymiarowa historia o dzieciach skierowana do dorosłego czytelnika, który wraz z dobrą historią otrzyma również ponadczasowe przesłanie.

Tytułowy Cukinia to dziewięcioletni Ikar, który jednocześnie jest narratorem swojej trudniej historii. Z precyzją dorosłego i lekkością dziecka opowiada jak trafił do domu dziecka po tym, gdy jego mama okazała się nie zdolna do przyjęcia na siebie roi kochającego rodzica. To trudna rzecz czytać o nieszczęściach niewinnej istoty patrząc jednocześnie na całą sytuację jego oczami. I chociaż Cukinia to chłopiec rezolutny i inteligentny, wciąż pozostaje dzieckiem. 

Dom dziecka do którego trafia główny bohater to nic innego jak miejsce zbiórki całej masy smutnych historii. Pośród mętnych ścian sierocińca swoje miejsce znaleźli chłopcy pokiereszowani przez życie i dziewczynki, którym odebrano prawo do szczęścia. Cukinia zbierając w jedną historię przygody wszystkich swoich nowych towarzyszy pokazuje czytelnikowi jak trudny i niesprawiedliwy może być los. W słowach tytułowego bohatera nie ma jednak brutalności, która aż prosi się o ujrzenie światła dnia na podstawie przeżytych przez te dzieci tragedii. Ikar z typową dla dziecka ufnością i szczerością próbuje na swój własny sposób tłumaczyć zachowania dorosłych. Więc gdy dojrzały czytelnik bierze tą książkę w swoje dłonie otrzymuje prosty obraz widziany oczami dziecka i potrafiąc czytać między wierszami dostrzega ból i cierpienie.

To wyjątkowo dobrze napisana historia. Mimo niewielkiej ilości stron chwyta za serce i długo pozostaje w głowie czytelnika. Może to prosty styl opowiadający przecież o skomplikowanej sprawie. Może to dziecięcy narrator albo sama historia dzieci z domu dziecka sprawiły, że książka ma swój urok. Jednak niezależnie od powodu - warto zmierzyć się z tą powieścią. I choć jest to książka pisana z punktu widzenia dziewięciolatka - dorosłego czytelnika chwyta za serce i naprawdę mocno wzrusza. My już wiemy jak wygląda świat, a te dzieci wciąż próbują dostrzegać go w różowych barwach. To straszne i fantastyczne jednocześnie, że tyle cierpienia spadło na niewinne istoty, które próbują je tłumaczyć sobie na swój własny, trochę naiwny, bo wciąż dziecięcy sposób.

Gilles Paris napisał piękną książkę, która już od pierwszych stron skłania do myślenia. "Nazywam się Cukinia" pokazuje jak bezbronne są dzieci w obliczu tragedii i jak ufne jednocześnie - chociaż ucierpiały, starają się radzić z tym wszystkim obracając trudy życia w pewien neutralny obraz wydarzeń. W subtelnej narracji kryje się moc i głębia, od których dorosły czytelnik nie będzie mógł się oderwać. Pojawia się też pytanie - czy każdy dorosły jest zły? Jak się okazuje, Cukinia na swojej drodze spotkał całą feerię barwnych charakterów: od tych negatywnych po jednak pozytywne osobowości. Więc czy odnajdzie szczęście w nieszczęściu? Jeśli jesteście gotowi na historię przejmującą, chwytającą za gardło i poruszającą - ta lektura jest właśnie dla Was.

Przedpremierowo: "Nie ma jej" Joy Fielding

"Nie ma jej" Joy Fielding, Tyt. oryg. She's not there, Wyd, Świat Książki, Str. 352
 PREMIERA: 26 kwietnia 2017r.

"- Obiecujesz, że wszystko będzie dobrze?

-Obiecuję."

"Nie ma jej" to kolejny thriller psychologiczny, który mogłam czytać na przestrzeni kilku ostatnich tygodni. Zapomniałam już jak dobrze mogę się bawić przy tym gatunku, szczególnie w tak doborowym towarzystwie jakim są powieści - Joy Fielding, jednej z moich faworytek w pisaniu powieści psychologiczno-obyczjoawych.

Także tym razem autorka wprowadziła mnie do świata rodzinnych wartości, w którym - co udowodniła już wielokrotnie - doskonale się odnajduje. Na pierwszym planie pojawiła się rodzina Shipley - na pierwszy rzut oka jak każda inna. Gdy Caroline i Hunter zdecydowali się uczcić rocznicę ślubu w kurorcie dla bogaczy, nie podejrzewali, że to również zapoczątkuje ich rodzinną tragedię. Zostawiając w hotelowym apartamencie dwie córeczki - na czas kolacji bez żadnej opieki - Michelle i Samanthę, nie podejrzewali, że po powrocie zastaną tylko jedną z nich.  

Tragedia rozgrywa się na oczach czytelnika, bo autorka stopniowo przedstawia rozwój wydarzeń. Rozdziały zostały podzielone na dwie strefy czasowe - dzisiaj i piętnaście lat temu. Uwielbiam takie zabiegi, bo dzięki nimi czuję, że mam możliwość bycia w dwóch miejscach na raz. Nie ma nic lepszego od poznawania wydarzeń na bieżąco, a nie w relacji po kilkunastu latach. Autorka doskonale spisała się stosując taki zabieg, bo pokazała jak czuła się Caroline przez wszystkie te tragiczne lata - najpierw, gdy jej córeczka zniknęła, później gdy napiętnowana przez media jako okrutna i pozbawiona uczuć matka pozostawiła córki na pastwę bezwzględnego losu, a później jako dojrzała kobieta, której życie wywróciło się do góry nogami. 

Joy Fielding doskonale przedstawiła dramatyzm całej sytuacji i wpłynęła na podświadomość czytelnika, zmuszając go do myślenia. Nikt nie potrafił ustalić co wydarzyło się w apartamencie pod nieobecność rodziców, gdy doszło do zaginięcia Samanthy. Jednak po piętnastu latach Caroline słyszy w słuchawce jedno, tragiczne zdanie: "Chyba jestem pani córką". To uruchamia lawinę wspomnień z przeszłości i zamyka bohaterce oczy na autodestrukcyjne skłonności starszej córki. Zamiast chłodno podejść do otrzymanej wiadomości budzi się w niej silne matczyne uczucie i - można to w pełni zrozumieć - robi wszystko by odzyskać zaginioną córeczkę. Obraz tych wydarzeń przepełniony jest silnymi emocjami, w których dominują ból i rozpacz. Widać to jak na dłoni, szczególnie, że autorka udostępniła mi prostą drogę do psychologicznej analizy wszystkich bohaterów. Widziałam jak rozpada się małżeństwo Shipley'ów, jak Michelle walczy sama ze sobą, ale marne oparcie w matce skłania ją do jeszcze większych działań autodestrukcyjnych. Zżyłam się z tą rodziną jak z żadną do tej pory i wzięłam po części na własne barki ich tragedię - a to idealnie oddaje jak ważna i angażująca jest to historia.

Joy Fielding spisała się na medal. Zmieniła kilka moich czytelniczych godzin w emocjonującą historię, od której nie sposób się oderwać. Mroczna, tajemnicza i zaskakująca historia rodziny Shipley'ów pełna napięć i z nieoczekiwanym zwrotem akcji - gdzie nie zapomniano o klimacie niepewności i ciągłym napięciu. Ta lektura to ludzki dramat w czystej postaci, odbijający się także na uczuciach samego czytelnika. Wyjątkowo dobry obraz rozbitej rodziny, która w obliczu tragedii zaczyna ujawniać szokujące prawdy. Bezsprzecznie Fielding jest mistrzynią w kreowaniu takich historii.

"Słowik" Kristin Hannah

"Słowik" Kristin Hannah, Tyt. oryg. The Nightingale, Wyd. Świat Książki, Str. 560

"W całej Europie gasną światła. Nie ujrzymy ich już za naszego życia."

Powstało wiele powieści o tematyce wojennej. Wydarzenia z tamtych czasów wciąż stanowią inspirację dla książek o różnym przesłaniu. Jedne są ciekawe, drugie mniej, ale wszystkie głoszą to samo - świat jest zły nie z samej swojej natury, ale przez ludzi, którzy do tego dopuścili. Żałuje, że nie wszystkie powieści wojenne potrafią oczarować czytelnika, bo musiałam przeczytać wiele, by w końcu zainteresować się tematem poprzez samą literaturę. Teraz wiem, że wszystkie historie powinny być pisane tak jak "Słowik" Hannah - z subtelną precyzją, która trafia do czytelnika z siłą pocisku.

Powieść rozpoczyna się zupełnie niepozornie - na pierwszym planie pojawiają się dwie siostry, Vianne i Isabelle. Ich życie nie wyróżnia się niczym szczególnym: Vianne prowadzi ustatkowane życie u boku męża i cieszy się każdą chwilę spędzoną z rodziną. Jej postać jest wielką inspiracją dla tych, którzy nie są przekonani do wartości rodzinnych - kobieta pielęgnuje swoje szczęście i nie prosi o więcej od życia, cieszy się tym co osiągnęła, a kochająca rodzina jest dla niej największą miłością. Dużym kontrastem jest dla niej Isabelle, dziewiętnastoletnia dziewczyna, która czerpie od życia garściami i uwielbia stawiać mu wyzwania. Walczy z zasadami, buntuje się wobec przyjętych norm i nigdzie nie zagrzewa miejsca na dłużej. Na ich przykładzie autorka rewelacyjnie przekazała odczucia wobec wojennej sytuacji - gdy w roku 1940 Francja zostaje zajęta przez Niemcy: Vianne wówczas pragnie jedynie spokoju, a Isabelle walki, siły, potęgi, która zniszczy całe nagromadzone zło. W młodszej siostrze jest siła z którą szybciej się utożsamiłam i to ona bardziej mnie inspirowała, ale muszę oddać Vianne jedno - kiedy przyszło jej walczyć, nie wahała się.

Z większym zaangażowaniem śledziłam Isabelle, bo z racji jej młodego wieku i walki z zasadami jej postać mocniej do mnie trafiła. Nie było mi trudno stanąć za jej plecami i samej próbować walczyć tak jak ona, bo w tej dziewczynie jest tak wiele determinacji, że starczy jeszcze dla pobocznego obserwatora. Wstępując do ruchu oporu Isabelle wykazała się odwagą i mimo strachu, jaki krył się na dnie jej duszy - nie porzuciła swoich wartości. I choć to właśnie ta dziewczyna skradła całą moją uwagę, nie mogę napisać, że Vianne była mi obojętna. Ona po prostu stanowiła dla mnie inne wyzwanie - wybierając spokój musiała liczyć się z tym, że rozgrywane wydarzenia wcale jej go nie zapewnią i kiedy do jej mieszkania wtargnął niemiecki kapitan, całej jej życie wywróciło się do góry nogami. Vianne reprezentowała sobą zupełnie inny charakter niż jej młodsza siostra, mniej zbliżony do mojego, więc więcej czasu zajęło mi żeby zrozumieć jej postawę. To nie zmienia jednak faktu, że obu kobietom kibicowałam równie mocno i oba losy nie były mi obojętne. Szczególnie, że walczyły nie tylko o siebie, ale i o innych z determinacją godna podziwu.

Kristin Hannah ma wielki talent do przekazywania emocji. Przez całą lekturę znajdowałam się w samym centrum rozgrywanych wydarzeń i ani na moment nie schodziłam na dalszy plan. Sama żyłam życiem głównych bohaterek i na własnej skórze odczuwałam dokładnie takie same emocje. Autorka zaprosiła mnie do domu zwykłych ludzi, z jakimi każdy może łatwo się utożsamić i tym sposobem jeszcze lepiej zrozumieć powagę sytuacji. Wojna nigdy nie będzie łatwym tematem, ale napisana właśnie w taki sposób - potwornie emocjonalny i ludzki zarazem, będzie stanowiła inspirację dla przyszłości, by zwrócić uwagę na to co nas otacza i docenić to co mamy. Wcale się nie dziwię, że książka tak długo utrzymuje się na wysokiej pozycji książek wybieranych przez czytelników. Takie powieści są jak bestsellery o których nikt nie chce zapominać.

"Słowik" zapiera dech, wyciska z oczu łzy i motywuje do walki. Tym razem to nie wojna dała o sobie znać, ale siła kobiet. Na kilka przejmujących chwil znalazłam się w centrum wojennych wydarzeń z perspektywy tych zapomnianych, którym przyszło walczyć o wolność ludzkości i sypiać pod jednym dachem z wrogiem. To nie jest łatwa powieść, ale niewątpliwie powinien przeczytać ją każdy - przez wzgląd na pamięć, na wydarzenia i na potężną dawkę motywacji, które można przełożyć również na współczesne czasy.

Za możliwość przeczytania dziękuję Księgarni Taniaksiazka.pl.

"Tajemnica Black Rabbit Hall" Eve Chase

"Tajemnica Black Rabbit Hall" Eve Chase, Tyt. oryg. Black Rabbit Hall, Wyd. Świat Książki, Str. 432

"Tak jak zapamiętane sny potrafią towarzyszyć jeszcze za dnia, tak wspomnienie Black Rabbit Hall nie opuszcza Lorny przez całą noc i następne dni: zapach wosku, szum globusa; pyszny, słonawy smak przeszłości na uniesionym koniuszku języka."

Powieść Chase jest typowym przykładem historii sięgającej w głąb przeszłości, do samych jej korzeni. Akcja biegnie dwutorowo, dzieląc się na przeszłość i teraźniejszość i chociaż na samym początku rozgrywane wydarzenia jedynie intrygują, to w końcowym połączeniu sprawiają, że powieść nabiera kompletnego znaczenia.

Uwielbiam serię Andrews i "Kwiaty na poddaszu" już zawsze będą stały na czele moich ulubionych lektur, dlatego jeśli tylko pojawi się okazja - będę szukać podobnych jej historii. Wiem, że nic nie dorówna twórczości Andrews, ale to nie znaczy, że nie pokaże się już żadna dobra książka. Właśnie z takiego założenia wyszłam i wcale się nie pomyliłam, bo Chase może nie ma takiego bagażu doświadczeń pisarskich, to zadebiutowała naprawdę wartą uwagi powieścią, która całkowicie mnie do siebie przekonała.

Historia zaczyna się nawet podobnie - czwórka rodzeństwa Altonów szybko będzie musiała przegonić uroki dzieciństwa, gdy w 1968 roku dochodzi do tragicznego w skutkach wypadku. Wówczas cały ich świat wywraca się do góry nogami. I tutaj podobieństwo się kończy. Podział na przyszłość i teraźniejszość sprawia, że przedstawione wydarzenia mocniej trafiają do czytelnika a ten sam już nie wie, jakiego finału powieści może się spodziewać. Bo chociaż przeszłość wciąż powraca do traumatycznych wydarzeń to współcześnie też wcale nie jest tak kolorowo. Pewnego dnia, gdy Lorny i Jona szukają idealnego miejsca do wyprawienia weselnego przyjęcia trafiają do posiadłości Black Rabbit Hall. A tam, mimo zrujnowanego przepychu bohaterka dostrzega pewien urok i ślady wskazujące na rozgrywaną w przeszłości tragedię. Jaki los przytrafił się rodzinie Altonów? Bolesna przeszłość znowu o sobie przypomina.

Nie da się nie kochać takich historii - mrocznych, zawiłych, tajemniczych i przede wszystkim piekielnie emocjonalnych. Chase zbudowała klimat, który zrobił swoje i mimo pewnej dozy przewidywalności wyjaśniane tajemnice zdobyły moje uznanie. Pojawiło się w tej książce więcej wartości, gdzie rozgrywane wydarzenia nie stanowiły jedynie opowieści samej w sobie, ale niosły ze sobą przesłanie, o którym warto pamiętać - siła rodziny potrafi zburzyć mury. Czwórka Altonów połączyła się ze sobą nierozerwalną nicią, która doprowadziła do zaskakującego finału - a w tym wszystkim rodzinne dramaty i zakazane miłości, które intrygują, szokują i nie pozwalają oderwać się od lektury.

Macie ochotę na kolejną powieść pełną tajemnic rodzinnych, mrocznych wydarzeń i demonów przeszłości? W takim razie trafiliście idealnie. "Tajemnica Black Rabbit Hall" kryje w sobie wielkie pokłady dobrej powieści, od której za nic nie da się oderwać. Polecam nie tylko wielbicielom książek obyczajowych - polecam wszystkim gotowym na to, by poznać tajemnice przeszłości.

Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu Świat Książki.

"Jesienne werble" Diana Gabaldon

"Jesienne werble" Diana Gabaldon, Tyt oryg. Drums of Autumn, Wyd. Świat Książki, Str. 1000

Znacie to uczucie, kiedy z wyczekiwaniem sięgacie po kolejny tom ulubionej serii? Pamiętacie uczucie, które towarzyszy Wam przy ostatnich stronach - szczęście, że mogliście poznać dalsze wydarzenia bohaterów, ale i smutek, że to już koniec? A gdyby tak ulubiona seria składała się z wielkich tomów a przygoda w niej zawarta trwała i trwała - co Wy na to?

Na początku patrzyłam na pierwszy tom serii złym okiem - wiele skrajnych opinii skutecznie pozwalało mi tkwić w niezdecydowaniu i ciągłym zastanawianiu się nad tym czy warto poświęcić jej czas. Kiedy w końcu się przekonałam i pogrążyłam w lekturze pierwszego tomu nic nie było w stanie mnie oderwać i tak pozostało do dziś, czwartej części wielowątkowej historii Claire i Jamiego.

"- Ty jesteś moją odwagą, a ja Twoim sumieniem - szepnął.
- Ty jesteś moim sercem, a ja Twoim współczuciem. "

To co nieodmiennie zaskakuje mnie w każdym tomie to doskonale skrojona i wartka akcja, która mimo licznych  wydarzeń zawsze wprowadza do fabuły coś nowego i świeżego. Czwarty tom serii zawiera w sobie całe grono różnych wątków i wydarzeń - kontynuacji tych zapoczątkowanych we wcześniejszych tomach oraz zupełnie nowych. Chociaż wszystko zapowiada smakowitą literacką przygodę to początek tej historii nie zapowiada tego wszystkiego. Najpierw pojawia się nużący początek, w który ciężko było mi się wczytać i gdyby nie pamięć wcześniejszych dobrych tomów nie dobrnęłabym do drugiej - znacznie lepszej - połowy książki.

Zatem musicie mieć na uwadze, że czwarty tom serii nie jest już tak doskonały jak początkowe części, ale z czasem rozwija się w całkiem przyjemnym stylu. Im dalej czytałam, tym częściej natykałam się na typowy styl autorki - humor, ironię i niezwykłą pomysłowość. Odniosłam wrażenie, że "Jesienne werble" okazały się słabszym tomem serii nie pod względem wydarzeń, ale pod względem stylu, jakby Gabaldon potrzebowała więcej czasu na rozwiniecie skrzydeł, bo w połowie rozpisała się na całego, powróciła w wielkim stylu i w dodatku zmiażdżyła mnie w doskonałym zakończeniu. 

"Ułożyłam się na plecach i z przymkniętymi oczami ponuro zaczęłam liczyć owce. Były to jednak szkockie owce, które zamiast dać się policzyć, wesoło brykały po cmentarzu, beztrosko kopiąc w nagrobki."

Tym razem wędrujemy do roku 1768 w którym Claire, Jamie i Ian zakładają farmę Fraser's Ridge i osiedlają się w wymarzonym domu. Karolina Północna ma okazać się spełnieniem ich marzeń. Jednocześnie w 1769 roku Brianna gnana tęsknotą za rodzicami, przenosi się w wiek XVIII i dociera do Lallybroch, gdzie mieszka siostra Jamiego. Malująca się przed nią podróż zapowiada pojawienie się licznych przygód. I tak jest w rzeczywistości - wiele wydarzeń, wiele bohaterów i wiele emocji. Miłość na łamach tej książki cechuje się wieloma barwami, które odczuć można tylko na własnej skórze a bohaterowie wyposażeni w poczucie dobrego humoru, ironię i kąśliwe dialogi zapewniają wiele zabawnych sytuacji.

"Jesienne werble" to kolejne połączenie dobrej zabawy i przygody w najlepszej formie. Wielowątkowa fabuła z historycznym zabarwieniem to zapewnienie wielogodzinnej, doskonałej zabawy i niezapomnianej przygody. Niezmiennie i z pełnym przekonaniem polecam wszystkie tomy serii, choćby dla poznania prawdziwej więzi miłości i przygód o jakich nawet się nie śniło.

Seria "Outlander":

Obca | Uwięziona w bursztynie | Podróżniczka | Jesienne werble | Ognisty krzyż | Tchnienie śniegu i popiołu | Kość z kości | Spisane krwią

Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu Świat Książki.