Leśne pejzaże to przejmująca historia o samotności, potrzebie miłości i wyborach.
Każdy z nas mierzy się z własnymi problemami. Często wydarzenia przeszłości rzutują na nasze myślenie oraz podejmowane decyzje. Nie zawsze wiemy jak odnaleźć się w tej sytuacji, ale robimy wszystko co w naszej mocy, by życie jakoś się poukładało.
Właśnie o tym jest najnowsza powieść Joanny Szarańskiej, o poszukiwaniu własnego miejsca, o dążeniu do szczęścia wbrew wszelkim trudnościom. Utrzymana w stylu historii obyczajowej z bliska przygląda się bohaterom takim jak my, pokazuje wzloty i upadki dnia codziennego oraz delikatnie, niemal niezauważalnie, skłania do zatrzymania się, zastanowienia, przełożenia tego co w książce na to co nas otacza. Nie po raz pierwszy zauważam ogromną literacką czułość i mądrość autorki, która pisząc lekko, niezwykle plastycznie, umiejętnie zamyka na kartach powieści to co od dawna doskwiera społeczeństwu.
Akcja rozgrywa się w latach sześćdziesiątych i już na starcie wita nas odpowiednio przygotowany klimat. Krystyna wraz z córką wyruszają do Krakowa, by tam zacząć od nowa. Niestety już po drodze stają się ofiarami napadu i pozbawione drobiazgów, które ze sobą zabrały, trafiają do małej, podkrakowskiej wsi. Odrzucone przez innych kierują się w stronę natury tam znajdując ukojenie. Jednak wszystko w życiu ma swoje miejsce, więc i szczęście w końcu zawita w skromne progi porzuconej chaty.
Trudno opisać bez emocji jak piękna i dojrzała była ta historia. Za każdym razem piszę o nowej książce Szarańskiej, że bije na głowę poprzedniczki, ale tak właśnie jest. Nie mam pojęcia skąd autorka czerpie tyle nietuzinkowych inspiracji, ponieważ mimo każdorazowego odniesienia do prozy życia, zaskakuje czymś nowym, świeżym i wymyka się przy tym schematom. Bohaterowie, których kształtuje na naszych oczach pod naporem wszelkich doświadczeń to osoby z krwi i kości, w których doszukujemy się cząstki siebie samych, trzymamy za nich kciuki i wraz z nimi mamy nadzieję na lepsze jutro. Z każdej strony bombardują nas silne emocje a pomiędzy wierszami ukrywają się liczne ponadczasowe wartości co w połączeniu buduje spójną, przejmującą, trafiającą w sam środek serca całość.
Uczuciowa, nastrojowa, złożona i dojrzała. "Leśne pejzaże" to książka jedyna w swoim rodzaju, kryjąca w sobie wiele literackich mądrości. Jednak przede wszystkim to bardzo przyjemna dla wyobraźni lektura o ludziach i ich problemach, o trudnych decyzjach, małych przyjemnościach oraz sercowych rozterkach pojawiających się w najmniej spodziewanym momencie. Joanna Szarańska z podziwu godnym wyczuciem prowadzi nas przez fabułę, która pozostaje w sercu na długi, długi czas.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz