Gdy zapada zmrok, do akcji wkracza szwagier.
Plan był doskonały, wykonanie banalnie proste, ale w procesie tworzenia jak zawsze okazało się, że nie wszystko idzie tak jak iść powinno...
Ta seria przyprawia o wypieki na twarzy, zawrót głowy i ból spowodowany nieustannym zanoszeniem się śmiechem. I gwarantuje tak silnie uzależniającą przygodę, że nie sposób się oderwać. Góra kłopotów doczekała się piątej odsłony a jak zachęcam Was do rozpoczęcia czytania zgodnie z chronologią. Warto poznać bliżej bohaterów i pokonywać u ich boku wszystkie przeciwności, ponieważ to tak smaczna zabawa, że żal opuścić jakiekolwiek perypetie. Autor trzyma poziom, nie zwalnia tempa, buduje lekkie, ale w pełni przemyślane historie i zbliża nas do postaci za sprawą wstawek na temat ich prywatnych spraw.
Babcia Malwina nie patrząc na wiek decyduje się wkraczać z otwartą głową w nowe, wymyślone przez siebie projekty. Pomysł na podreperowanie budżetu pojawił się szybko i wraz z Janeczką został równie szybko wcielony w życie. W sekrecie przed rodziną obie panie zorganizowały ferie dla małej grupy dzieciaczków. Co mogło pójść nie tak? Cóż... W zasadzie to wszystko. Na szczęście jest jednak szwagier, który zawsze służy pomocną dłonią!
Ależ to był uroczy rozgardiasz. Owszem, wiemy doskonale jak to wszystko ostatecznie się skończy, więc nie ukrywajmy, że fabuła jest dość przewidywalna. Jednak tak naprawdę jest ona wyłącznie dodatkiem do całości. Prym wiodą kreacje bohaterów, ich postawy, zachowania, popełniane błędy czy wyciągane konsekwencje. Po części jest to podkoloryzowane na rzecz komedii pomyłek, jednak z drugiej strony wprawne oko czytelnika wyłapuje pomiędzy wierszami dużo głębsze wartości. Nic tu więc nie jest pisana bez powodu. Nikt nie rzuca słów na wiatr, nawet Misiek, który życzy sobie, by małe szatany zniknęły i... tak, znikają bez żadnej podpowiedzi, gdzie można ich szukać!
Na pierwszy rzut oka sięgamy po komedię, która ma nieść radość i poprawiać humor. Doskonale jednak wiemy, że Marek Stelar nie pisze dla samego pisania i jego historie zawsze są dopracowane, świadome, w pełni wiarygodne - a także - dyktowane prozą życia, która ma wzloty i upadki. Sięgając po "Szwagier ostatniej akcji" przyjrzyjcie się lepiej losom postaci, zatrzymajcie się przy ich opowieściach i razem z nimi stawiajcie czoła kolejnym wyzwaniom a wówczas dostrzeżecie jak piękna w swojej prostocie jest to powieść, jak świadoma i zbudowana z licznych warstw.
