Ułożona w formie zabawnych dialogów powiastka filozoficzna.
Są takie książki do których dojrzewa się w odpowiednim momencie. "Kubuś Fatalista i jego pan" to doskonały przykład lektury, która w szkolnych latach nie wzbudzała dużego zainteresowania a dziś wydaje się niedocenianą lekcją życia.
Klasyka ma w sobie coś wyjątkowego. Jedna książka wybierana na różnych etapach życia pokazuje inny kąt analizy danego problemu. To zachwyca, daje do myślenia i udowadnia jak ogromna jest skarbnica wiedzy zamknięta w całej literaturze. Powyższy tytuł również wpisuje się w tą tendencje, szczególnie że dotyka motywów życia, zmian zachodzących pod wpływem upływu czasu oraz ludzi, którzy jako indywidualne jednostki podejmują decyzje oraz mierzą się z ich potencjalnymi konsekwencjami.
Tytułowy Kubuś prowadzi rozmowę adekwatną do współczesnych czasów. Opisuje swoje patrzenie na świat oraz ludzką naturę, ale nie narzuca przy tym własnych wartości. Bohaterowie płynnie przekomarzają się ze sobą w sporze, zaskakują swoimi postawami i jednocześnie pokazują, że zajmowane stanowisko nijak ma się do inteligencji.
Bez wątpienia nie jest to lektura dla każdego. Trudna, wymagająca skupienia, zatrzymania się czy głębszej analizy. A jednak jeśli lubicie dojrzałą, inteligentną literaturę i nie straszne jest dla was czytanie pomiędzy wierszami - musicie zrobić przystanek przy tej książce. Dynamiczne dialogi, dystans wobec otoczenia czy świadome podejmowanie wybranych wątków pokazuje, że mimo upływu wielu lat od premiery to wciąż świeża, aktualna i przede wszystkim zrozumiała dla każdego czytelnika historia. Zaskakuje sam styl Diderota, jego zabawa z czytelnikiem, wprowadzenie dygresji i komentarzy, zwroty w opisach i prezentacja postaci, którym warto przyjrzeć się bliżej, ponieważ prezentują sobą postawy z naszego codziennego otoczenia.
Szczera, ponadczasowa, zabawna i w pełni angażująca. Odstrasza jako lektura szkolna, angażuje jako świadomy wybór. Denis Diderot pokazuje, że w literaturze nie liczy się upływ czasu. Książka zachwyca, jednak nie jest lekturą na jeden wieczór, ponieważ aż prosi się o zatrzymanie, przeanalizowanie, postawienie na miejscu bohaterów, by ostatecznie wyciągnąć wnioski jakich początkowo zupełnie się nie spodziewaliśmy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz