"Nie bierz nic z takich miejsc" Przemysław Borkowski

 

"Nie bierz nic z takich miejsc" Przemysław Borkowski, Wyd. Czwarta Strona, 320

 

Przeszłość nie umiera. Czeka na odpowiedni moment. 

 

Bardzo lubię prozę Przemysława Borkowskiego za jego lekkość tworzenia. Autor kryminałów z dreszczykiem potrafi odpowiednio pobudzić moją wyobraźnię oraz w odpowiednich momentach wzbudzić szok czy niedowierzanie. Z przyjemnością więc sięgnęłam po jego najnowsze dzieło i śmiało mogę stwierdzić, że "Nie bierz nic z takich miejsc" trzyma odpowiedni poziom.

To historia opierająca się na współczesnych czasach, pokazująca ucieczkę społeczeństwa w stronę medialnych fascynacji. Autor sięgając po aktualne tematy zbudował fabułę, która bardzo szybko łapie kontakt z czytelnikiem i zaprasza go do odkrywania nowych faktów związanych z losami bohaterów. Na przestrzeni ponad trzystu stron dzieje się zaskakująco dużo, motywy płynnie się przeplatają a dynamiczna akcja napędza dodatkowe emocje. To zatem idealna propozycja dla fanów gatunku, którzy lubią w pełni oderwać myśli od codziennych obowiązków na rzecz wydarzeń z którymi łatwo się utożsamić. 

Marcin i Dominika prowadzą kanał na YouTube na którym ukazują swoje eksploracje opuszczonych miejsc. Nie spodziewają się, że pewnego dnia odwiedzą kaplicę położoną w głębi lasu, zabiorą z niej pewien przedmiot i wzbudzą trudne do wyjaśnienia zdarzenia. Przyjdzie im odpowiedzieć na pytanie kim był tajemniczy ksiądz Krystian i dlaczego należy powiązać go z mrokiem kryjącym się w murach starej kaplicy. Nadciągnie niebezpieczeństwo niewidoczne gołym okiem, które być może pokona determinację bohaterów.

Oto przed nami thriller grozy pełen podszeptów oraz ukrytych znaczeń. Razem z Marcinem oraz Dominiką będziemy wystawieni na emocjonalną próbę a dreszcz niepewności otuli nas swoimi ramionami. Autor miał dobry pomysł, który umiejętnie zrealizował krok po kroku i chociaż z chęcią odnalazłabym tutaj większą ilość ekscytujących momentów grozy to i tak czuję się usatysfakcjonowana przedstawionym rozwiązaniem. Dużą rolę odgrywa tutaj napięcie odpowiednio wpływające na naszą wyobraźnię a tuż po nim widzimy bohaterów, wykreowane osoby z krwi i kości, zdolne do pomyłek, świadome konsekwencji, idealne do utożsamiania się z ich losami. Coś potrafimy przewidzieć, w innym momencie czujemy się miło zaskoczeni i tym sposobem otrzymujemy solidną porcję przygody, która pozwala odpłynąć wyobraźnią w sam środek mrocznego lasu.

"Nie bierz nic z takich miejsc" to ciekawe połączenie gatunkowe, które zaowocowało lekturą pełną pułapek. Przemysław Borkowski otwiera przed nami drzwi do nieznanego, serwując porcję silnych emocji, które idealnie dopełniają dzieła. Jeśli poszukujecie lektury, która pozwoli odetchnąć po ciężkim dniu i sprawdzi się jako odpowiedni czasoumilacz na kilka leniwych wieczorów - zdecydowanie polecam! Każdy odnajdzie w tej lekturze coś dla siebie.

"Piaseczniki" George R.R. Martin

 

"Piaseczniki" George R.R. Martin, Tyt. oryg. Sandkings, Wyd. Zysk i S-ka, Str. 632

 

Piaseczniki to futurystyczne preludium do chaosu.

 

Inny świat wykreowany przez George'a R.R. Martina również zasługuje na uwagę. Okazuje się bowiem, że autor potrafi idealnie oddać to co zamknięte w jego głowie, serwując czytelnikom moc niezapomnianych wrażeń.

To nie jest pełnowymiarowa treść a zbiór opowiadań odnoszących się do innej krainy stworzonej przez autora. Jednak nie czuć w tym żadnego podziału, ponieważ całość wybrzmiewa oryginalnym klimatem a historie przenikają się wzajemnie tworząc unikalną całość. Martin doskonale wiedział jak poruszyć wyobraźnię każdego fana science fiction, raz za razem przywołując pomysłowe sceny, emocjonalne treści oraz bohaterów idealnych do głębszej analizy. Całość pisana jest z pasją oraz pełnym zaangażowaniem, już od pierwszych stron widać solidny trud włożony w dopracowanie a dodatkowo plastyczny język, lekkość budowania wartościowych przekazów czy sama sposobność budowania treści opartej na wielu współczesnych problemach zdecydowanie przemawiają na korzyść opowiadań.

Hasło z okładki głosi, że "Piaseczniki" to najlepsza antologia spod pióra pisarza. Postanowiłam sama to sprawdzić, ponieważ już od dawna krótka forma jest dla mnie idealną formą relaksu. I uważam, że lepiej trafić nie mogłam. Simon Kress, główny bohater, prowadził mnie przez swoje przygody z pełnym zaangażowaniem, pozwalał utożsamić się z własnymi słabościami oraz problemami a także wystawił na niebezpieczeństwo, ponieważ był zagorzałym kolekcjonerem drapieżnych stworzeń. Szukając nowych okazów trafił na tytułowe piaseczniki i tak otworzył drzwi do świata pełnego wyzwań. 

Co prawda fabuły będą odwoływać się także do innych bohaterów, ponieważ tom liczący sobie ponad sześćset stron został wzbogacony w wiele pomysłowych opowiadań autora, ale te ukierunkowane w stronę Simona zdobyły moje największe uznanie. Nie mogę natomiast umniejszać pracy Martina, ponieważ całość czyta się z rosnącym zainteresowaniem czy nie małą fascynacją, gdy przenosimy się w daleką przyszłość czy odwiedzamy nowe planety. Wszystko w tej książce może się wydarzyć a spodziewać się można jedynie niespodziewanego, ponieważ wszechświat z zachłannością porywa nas w swoje objęcia. Niebywale pomysłowa, oryginalna oraz zrywająca z przyjętymi schematami treść gwarantuje moc atrakcji każdemu poszukiwaczowi literackich skarbów. Ze wszystkich pozytywnych aspektów tej książki na koniec wyróżnię klimat, mroczny, duszny, gęsty, który napędzał maszynę zdarzeń nastawionych na konkretną rozrywkę.

"Piaseczniki" idealnie pokazują wszelkie zalety prozy science fiction. Na kartach tej powieści czeka nas niezapomniana przygoda odkrywająca ponadczasowe wartości, odwołująca się do otaczających nas prawd a także umożliwiająca głębszą analizę działań postaci. To książka, którą odłożyć choćby na moment a jednak warta dawkowania przez wiele wieczorów, ponieważ przyjemność płynąca z każdej kolejno przerzuconej strony zdobywa uznanie naszej wyobraźni. Jeśli nie jesteście zatem przekonani do zbiorów opowiadań, powyższy tytuł szybko rozwieje wszelkie wątpliwości.