Cisza bywa głośniejsza niż krzyk.
Kto nie mógł się doczekać nowej książki Ryszarda Ćwirleja, ręka w górę? Czekałam i ja, z niecierpliwością, z potrzebą nowej dawki adrenaliny, z przekonaniem, że autor na pewno mnie nie zawiedzie.
I nie minęłam się z własnymi założeniami, ponieważ po raz kolejny, już przy pierwszych stronach, zderzyłam się z tętniącą życiem historią od której nie mogłam się oderwać. Autor sprawnie manewruje pomiędzy realnymi opisami zwykłej codzienności, inspiruje się tym co nas otacza i płynnie przechodzi do wątków kryminalnych, które napędzają całość, budują atmosferę niepewności oraz wprowadzają na pierwszy plan mnóstwo zagadek do rozwiązania. Lekki styl Ćwirleja oraz bogate (nie nużące!) opisy łatwo pozwalają nam wkroczyć do tego niebezpiecznego świata i na własnej skórze odczuwać przyjemność całej przygody.
Przenosimy się do roku 1992 i odkrywamy w leśnej głuszy niedaleko Poznania zwłoki mężczyzny. Tak rozpoczyna się przejmujący wyścig z czasem. Czy padł ofiarą ostatniego polowania? Nikt nie zna jego tożsamości, brakuje dokumentów a żadna z rodzin nie zgłasza zaginięcia. W międzyczasie niemiecką granicę przekraczają tiry ze spirytusem spędzając sen z powiek policji. W Poznaniu znika bez śladu dziennikarz zajmujący się grubą aferą i tak napędza się koło zdarzeń, które na pierwszy rzut oka wydaje się składać z trzech osobnych opowieści....
Bardzo dużo się dzieje, akcja goni akcję, pojawiają się nowe postacie warte głębszej analizy oraz wyzwania, zagadki, intrygi, niedomówienia, które łączą ze sobą wątki, wprowadzają w ślepe zaułki, pozwalają snuć własne domysły. Zabawa podczas przerzucania kolejny stron jest utrzymana na najwyższym poziomie, z jeden strony uderzają w nas skrajne emocje, z drugiej szereg powiązań pomiędzy szajką przestępczą, która nie cofnie się przed niczym w drodze do osiągnięcia celu. Autor nie bawiąc się w półśrodki na równi prowadzi wiele zdarzeń, jego książka jest złożona, treściwa i wielomotywowa a tym samym tak ciekawie skonstruowana, że każdy odnajdzie w niej coś dla siebie.
"Grobowa cisza" zadaje wiele pytań na które odpowiedzi musimy odnaleźć sami. Zawiłe motywy łączą się w spójną całość, budując angażującą fabułę i opisując losy bohaterów z którymi bez problemu potrafimy się utożsamić. Autor po raz kolejny zaskakuje wyobraźnią oraz sztuką umiejętnego pisania fabularnej treści na bazie otaczającego nas świata. Kiedy zakładasz, że nic gorszego już się nie wydarzy, fabuła zmienia swój bieg i szokuje od nowa!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz