piątek, 11 kwietnia 2014

"Umarli nie kłamią" J.T. Ellison

Autor: J.T. Ellison
Tytuł: Umarli nie kłamią
Tytuł oryginału: Where All the Dead Lie
Wydawnictwo: Harlequin/Mira
Liczba stron: 397
"Jeśli nic się nie zmieni, groziło jej, że oszaleje."
Taylor Jackson w ostatnim czasie dużo przeżyła. Stara się wrócić do psychicznego i fizycznego stanu sprzed postrzału, ale to nie jest wcale takie łatwe. Wszyscy z jej otoczenia stają się nie do zniesienia, podobnie jak obecna sytuacja. Jedyne co w tej chwili potrzebne Taylor to spokój i odpoczynek od całego zgiełku. Wybawieniem wydaje się propozycja Jamesa, dawnego przyjaciela, który proponuje jej wypoczynek w swojej starej, sztokholmskiej posiadłości. Propozycja wydaje się niezwykle kusząca, do czasu kiedy kobieta nie zaczyna pogrążać się w niezbyt przyjemnych myślach i nietypowych halucynacjach. Mieszkańcy zamku wydają się coś ukrywać, a stara posiadłość przywołuje duchy przeszłości. Jak szybko się okazuje skrywa ona sekret związany z przeszłością gospodarza. Jeśli wszystko to, co odkryła jest prawdą, grozi jej wielkie niebezpieczeństwo.

Stare, na wpół zapomniane posiadłości otoczone są mrocznym klimatem, który mnie osobiście zawsze intryguje. Lubię kiedy bohaterowie przemierzają korytarze wielkich domostw i natrafiają na duchy przeszłości. I zawsze wtedy mogę liczyć na dobrą zabawę. Także ten przypadek nie był inny a bohaterka miło zaskoczyła mnie swoją wnikliwością oraz determinacją, dzięki czemu wędrówek po mrocznej posiadłości i jej okolicy naprawdę było sporo. Bywały momenty kiedy czułam się zbita z tropu i zaczynałam wątpić, czy problem jest naprawdę czy wyłącznie w podświadomości bohaterki.

Stopniowana akcja nabiera tempa wraz z rozwojem fabuły, przez co początek książki nie wydaje się zachęcać czytelnika. Już w progu przywitali mnie bohaterowie z problemami, każdy bez wyjątku, przez co poczułam się trochę przytłamszona i właściwie zwątpiłam na kim mam skupić swoją uwagę. To jedyna rzecz, która nie przypadła mi do gustu. Wyrównał to za to przyjemny sposób prowadzenia fabuły, która w lekki i szybki sposób zjednuje uwagę czytelnika i łatwo wkrada się mu do głowy tworząc całą masę pytań odnośnie bohaterów, zagadki i fabuły. Sama nie wiedziałam czy moje podejrzenia są słuszne, czy tylko nietrafnie wytypowane. Dlatego muszę przyznać, że poruszana w książce zagadka była naprawdę trafionym pomysłem. W dodatku połączenie sensacji, kryminału i thrillera sprawiło, że monotonia gdzieś się ulotniła pozostawiając tylko fantastyczny klimat.

"Pozbycie się bagażu trosk i lęków było niesamowicie wyzwalającym doznaniem."
Kryminały mają to do siebie, że muszą szokować, aby odnieść zamierzony sukces. Muszą śmiało i z determinacją brnąć na przód odkrywając przy tym najgorsze tajemnice i nie rzadko mroczną przeszłość. "Umarli nie kłamią" to książka, która spełnia wszystkie te standardy i potrafi nieźle zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Sama bawiłam się doskonale i gdyby nie fakt, że zdarzały się nużące momenty i zastój w fabule to śmiało mogłabym powiedzieć, że to naprawdę dobry kryminał. Książka wciągająca, acz nie wymagająca i miejscami przewidywalna. Ale klimat, który nie odstępuje fabuł na krok to zdecydowany atut zapewniający dreszcz emocji każdemu kto decyduje się na przygodę z bohaterką.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Harlequin/Mira.

Ocena: 4/6 - [powieść w jednym tomie]

środa, 9 kwietnia 2014

"Czarownica" Philippa Gregory

Autor: Philippa Gregory
Tytuł: Czarownica
Tytuł oryginału: The wisewoman
Wydawnictwo: Książnica
Liczba stron: 448
Anglia za panowania Henryka VIII. Pożar klasztoru wywołany ręką Hugona zmusza Alys do powrotu w rodzinne strony i macochy, Morach. Powrót do prostego życia wiejskiej dziewczyny nie wydaje się dla niej żadnym wyzwaniem. Wraz z przybraną matką wiedzie żywot zielarki. Jednak dziewczyna marzy o wygodzie, lepszym życiu i szansie na odnalezienie własnej pozycji w przyszłości. Wszystko zmienia się kiedy Alys ratuje życie lorda, a ten w zamian żąda by pozostała z nim na zawsze. Nikt nie podejrzewa, że dziewczyna zrobi wszystko by stanąć na własnych nogach i zdobyć to o czym marzy...

"Przez płomienie mogłam widzieć twarz Hugona. Patrzył na mnie. Jego usta wołały moje imię, a w jego oczach dostrzegłam strach, że mnie traci."
Fantastycznie poprowadzona przemiana Alys to zdecydowanie najlepsza część książki. Bohaterka zmienia się nie do poznania. Od niewinnej dziewczynki z uznaniem piastującej swoje miejsce w klasztorze do zdeterminowanej i silnej czarownicy, niesamowicie pewnej siebie. Bardzo szybko okazuje się, że początkowa postawa to tylko wyuczona poza mająca zmylić każdego, by prawda za szybko nie wyszła na jaw. Rzadko spotykam się z postacią bohaterki, która jest okrutna, wyrachowana i w żaden sposób nie wzbudzająca w czytelniku żadnych pozytywnych emocji skierowanych w jej stronę. Jednak sama przemiana nie jest w stanie utrzymać wysokiego poziomu książki, szczególnie że reszta postaci wypadła płasko i mało rzeczywiście.

"I wtedy zrozumiałam - możliwe, że po raz pierwszy - że on mnie kochał."
Gregory potrafi we wspaniały sposób oddać klimat opisywanych czasów i robi to w sposób dobitny i pozbawiony ogródek. Otwiera czytelnikowi oczy i ukazuje realną rzeczywistość, wcale nie taką piękną jakby się wydawało, w której zamek lorda Hugona to w gruncie rzeczy zbiorowisko ludzi okrutnych i wyrafinowanych, pozbawionych honoru i godności. Także mocny opis chaty Alys i jej macochy pozostawia gorzki posmak ubóstwa i nędzy, wypełniony ciężką pracą. Autorka sprawiła, że świat przedstawiony nabrał kolorów i ukazał się w całej swojej prawdzie przed czytelnikiem.

"I przez maleńką chwilę - Bóg wie, że tylko małą, maleńką chwilę - że i ja go kochałam."
Muszę przyznać, że liczyłam na dobrą, mocną historię, wywołującą dreszcz emocji i zawiodłam się. Jestem pewna, że fani autorki potwierdzą moją opinię - w porównaniu do jej pozostałych książek ta pozycja wypadła najsłabiej. Fabuła błądzi od przemiany bohaterki do romansu, który wkradł się niepostrzeżenie do fabuły i niestety tam już pozostał. A to nie jest dobre w książkach historycznych, szczególnie że pojawiły się fikcyjne postacie. Nie mniej motyw czarownic i ich historia sprawiły, że chętnie podążałam za losami Alys i śledziłam jej postępowania. W czasie czytania targały mną przeróżne emocje, od strachu, po szok a to najważniejsze, prawda? Jeśli książka zapewniła mi całą gamę emocji, to znaczy, że nie mogła być taka zła. Dlatego mimo mankamentów polecam Wam historię dziewczyny o lodowym sercu.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Grupie Wydawniczej Publicat.

Ocena: 4/6 - [powieść w jednym tomie]