czwartek, 2 marca 2017

"Akuszer Bogów" Aneta Jadowska

"Akuszer Bogów" Aneta Jadowska, Wyd. SQN, Str. 384

"Czasami to, czego chcemy najbardziej na świecie, odbiera nam to, czego najbardziej na świecie potrzebujemy. Chcesz prawdy i wolności. A co, jeśli nie da się ich pogodzić?"

Z twórczością Anety Jadowskiej spotkałam się dopiero przy jej najnowszym projekcie, czyli właśnie - cyklu o Nikicie. Wcześniej spotykałam się z licznymi pozytywnymi opiniami, ale w wirze całego grona innych lektur, nie znalazłam chwili by skupić się na jej powieściach. Trochę tego żałuję, bo na własnej skórze przekonałam się, że autorka faktycznie dobrze pisze i co najważniejsze, ma pomysł na swoje książki.

Drugi tom przygód Nikity, to historia jakby jeszcze lepsza od pierwszej części. Ponownie na główny plan wkracza postać głównej bohaterki, ale tym razem robi to z większym rozgłosem, bo wie już że nie ma nic do stracenia. To bardzo dobra bohaterka, intrygująca i żywiołowa, która wzbudza całą masę emocji u czytelnika - raz uwielbia się ją za jej osobowość, raz trzyma się kciuki za to, by powiodła się misja, której się podjęła. W kontynuacji swoich przygód Nikita wkracza na nowy poziom - igra sobie z poznanymi do tej pory zasadami, walczy z przeszłością i nie boi się głośno mówić o tym czego oczekuje. Uwielbiam ją za jej żywiołowość i energię, którą wprowadziła do lektury - bez niej powieść nie byłaby tak intrygująca.

Cykl utrzymany jest w mocnych kategoriach powieści fantastycznej, co widać przede wszystkim przez poszczególne stworzenia pojawiające się na wielu stronach. Są tutaj trolle, pradawne pszczoły, czy potwory o których lepiej za wiele nie wspominać. Ale to co dodaje powieści największego uroku, to wymieszanie świata ludzi z tym przejętym przez mitologicznych bogów. To świetny motyw przewodni dla tej historii, ale to przede wszystkim zasługa dopracowania. Każda postać, miejsce, czy elementy magiczne są tutaj przedstawione w oczywistym świetle - czytelnik nie pozostaje w niewiedzy, cały czas poznaje liczne detale i szczegóły, które pomagają mu zbudować obraz rozgrywanych scen we własnej głowie.

Akcja rozgrywa się w alternatywnym świecie, gdzie Warszawa nie ma racji bytu, ale jest coś znacznie lepszego, dwa światy - Wars i Sawa, w których rozgrywają się magiczne wydarzenia konkurujące ze sobą o uwagę czytelnika. To malownicze miejsca, stanowiące idealne tło dla wędrówki Nikity, kobiety (nie dziewczyny, nie nastolatki!), która stara się pogodzić z własnym pochodzeniem, bo rodziców niestety nie mogła sobie wybrać. Fabuła nabiera znaczenia w momencie rozdrapywania przez bohaterkę ran z przeszłości, gdy ta zaczyna kopać co raz głębiej i głębiej, a tym samym mnożą się tajemnice i zagrożenia, bo komuś bardzo zależy na tym, by bohaterka nie dowiedziała się o sobie zbyt wiele. 

Nie mogę zdradzić zbyt wiele z fabuły, bo odkrywanie jej krok po kroku jest największą atrakcją tego cyklu. Mogę Was jednak zapewnić, że kontynuacja trzyma poziom i warta jest poznania. Świat Nikity to mocno pokręcone miejsce, pełne intryg i knowań, ale jednocześnie wprowadza niezbędną akcję - pędzącą na złamanie karku, która nie pozwala na ani jeden moment nudy. Ale jednocześnie kończy się zbyt szybko. Powieść czyta się z wielką przyjemnością, a poczucie humoru, tajemniczość, zagadki i subtelność stylu łączą się w przyjemną całość. Jeśli nie znacie jeszcze twórczości autorki - rozpocznijcie od tego cyklu, jestem pewna, że nie poczujecie się zawiedzeni.

środa, 1 marca 2017

"Zdumiewający powrót Nory Wells" Virginia Macgregor

"Zdumiewający powrót Nory Wells" Virginia Macgregor, Tyt. oryg. The Astonishing Return of Norah Wells, Wyd. Prószyński i S-ska, Str. 496

"Przygody nie mają początków, ani końców i nie chodzi w nich o wyjazdy ani przebywanie w jednym miejscu. Przygody trwają bezustannie, w każdej sekundzie życia. Trzeba tylko otworzyć oczy, aby to dostrzec."

Czy tak wyjątkowa okładka może skrywać równie ciekawe wnętrze? Czy "Zdumiewający powrót Nory Wells" okazał się naprawdę zdumiewający?

Zacznę od tego, że takiej historii na pewno się nie spodziewałam. Ostatnio bardzo często trafiam na książki, które idealnie wpasowują się w mój gust i każda następna to spore wyzwanie - będzie dobra czy jednak niekoniecznie? Co jednak począć, gdy tak cudowna okładka kusi i nie można przejść obok niej obojętnie? Zabrałam się zatem do lektury z nadzieją, że mnie nie rozczaruje i jeszcze więcej - że po prostu trafi do mnie tak bardzo jak jej szata graficzna.

To nie jest jednak tego typu historia - ona w sobie nie rozkochuje, ona nie czaruje, nie sprawia, że czytelnik z przyspieszonym biciem serca śledzi kolejne wydarzenia. Ta powieść po prostu pomieszała mi w głowie i zmusiła do intensywnego myślenia. Dla wszystkich, którzy uwielbiają powieści z mocno zakreślonym studium psychologicznym postaci ta książka okaże się strzałem w dziesiątkę, bo tutaj prym wiedzie właśnie ta strona literatury: nie sama powieść, a każde następstwo wyborów postaci. 

Głowna bohaterka - Nora, pewnego dnia wyszła ze swojego domu i już nie wróciła. Odnalazła się po latach, dokładnie po sześciu, kiedy jak gdyby nic wróciła do rodzinnej miejscowości. Tylko, że jej miejsce zajął już ktoś inny. Jej przyjaciółka Fay odnalazła miejsce u boku męża kobiety, a córeczka nazywa ją mamusią. Czy ma prawo winić rodzinę za zapomnienie, skoro sama ich opuściła? Tutaj też od razu pojawia się pytanie dlaczego to zrobiła i czym się kierowała opuszczając tych, których powinna kochać najbardziej na świecie. Dlatego mamy połączenie nie tylko powieści obyczajowej, ale i dramatu, nie tylko rodzinnego co po prostu ludzkiego, nawiązującego do wartości rodzinnych i do ludzkich priorytetów.

Bez wątpienia ta książka wciąga do swojego świata i nie chciała wyjść z mojej głowy nawet po zakończonej lekturze. Trudno powiedzieć na czym bardziej się skupiłam - na losach Nory czy na trudniej sytuacji jej rodziny, bo oba wątki były dla mnie równie intrygujące. Autorka bardzo dobrze wykreowała postacie ze wszystkimi ich wadami i ukazała bardziej psychologiczny aspekt rodziny. Zajrzenie do umysłu każdego z bohaterów było tutaj czymś oczywistym - bez tego nie miałabym pojęcia o co w tym wszystkim chodzi, bo choć bardzo starałam się zrozumieć, nie mogłabym postawić się na miejscu Nory - nie miałabym odwagi ani nawet ochoty postąpić tak jak ona. Pytanie tylko, czy to o czym poinformowała mnie w finale nie zmieniłoby mojego podejścia do sprawy?

"Zdumiewający powrót Nory Wells" to bez wątpienia zdumiewająca książka. Jest zupełnie inna niż te znane mi do tej pory - skupia się na psychice bohaterów i ich pokręconym życiu. Jak powinno wyglądać macierzyństwo po latach rozłąki? Czy można rościć sobie prawa do rodziny, którą się porzuciło? Nora jest bohaterką, która ma różne oblicza i w jeden minucie potrafi wzbudzić w czytelniku żal oraz rozgoryczenie tym, jak postępuje. Pytanie tylko, po której stronie jej osobowości się opowiecie? To wielowymiarowy obraz rodziny, w której nic nie jest takie oczywiste, na jakie wygląda.