poniedziałek, 6 marca 2017

Przedpremierowo: "Intuicja" Amy A. Bartol

"Intuicja" Amy A. Bartol, Tyt. oryg. Intuition, Wyd. Akurat, Str. 528
PREMIERA: 8 marca 2017r.

"Posmakowałem jej. Jest ogniem i niebem, tak stara jak Ziemia i tak świeża jak archetyp. Jest jak najjaśniejsze światło i najciemniejsza noc. Jej krew zdradza jej sekrety, pragnienia."

Pierwszy tom serii Bartol zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. Dawno już nie sięgałam po lektury z gatunku paranormal fantasy i nie wiedziałam, czy czasem nie wyrosłam już z podobnych historii, ale nie! Twórczość autorki szybko trafiła w mój gust a jej styl w pełni mnie do siebie przekonał. Więc z ciekawością sięgnęłam po kolejny tom i zastanawiałam się czy i tym razem mnie oczaruje.

Największym atutem tej serii jest styl, który kreuje przed czytelnikiem piękne obrazy rozgrywanych wydarzeń. Autorka umiejętnie gra słowem i pobudza wyobraźnię, na tyle, że nie miałam najmniejszej ochoty odkładać "Intuicji" aż do przeczytania ostatniej strony. Sekret tkwi w uczuciach, które wychodzą na jaw przy opisach, dialogach i scenach, które czasami mrożą krew, czasami chwytają za serce a jeszcze w innym momencie - zaskakują. Ale niezależnie od tego co działo się aktualnie w życiu bohaterów miałam poczucie, że w pełni im towarzyszę. Nie byłam niechcianym obserwatorem a niemym bohaterem, a historie które umożliwiają mi taką przygodę cenię najbardziej.

Gatunek paranormal fantasy przeszedł już w zapomnienie. Dawniej na bazie "Zmierzchu" powstawały co raz to nowsze historie, jedne mniej, drugie bardziej ciekawe, ale wszystkie podbijały serca wielu czytelników. Dla mnie to gatunek po który sięgam teraz przede wszystkim z sentymentu, ale seria Przeczucia przypomniała mi wszystkie pozytywy tych lektur. Co prawda fabuła została oparta na utartych już schematach aniołów oraz walki między dobrem a złem, co znamy już między innymi z sagi "Szeptem", ale sam wątek został już pociągnięty w innym kierunku. Evie, główna bohaterka, to dziewczyna o wielkiej odwadze i pomyśle na siebie, która w żadnym stopniu nie przypomina roztrzęsionych bohaterek zapatrzonych w siebie. Mając w garści swój życiorys i znając po części swoją przeszłość, mogłaby szczycić się dumą od której wielu czytelników (w tym ja sama) uciekłoby z daleka. A jednak dziewczyna sama nie wie co począć z wiedzą którą posiada ani z przyszłością, która nie jest do końca jasna a którą odkrywa razem z czytelnikiem. Nie ukrywam, że to zbliża do postaci, szczególnie że Evie nie da się nie lubić. W czasie lektury miałam przeczucie, że nie czytam dla samej przyjemności czytania, ale także dlatego, by wesprzeć główną bohaterkę w jej wyborach.

I choć postać Evie przypadła mi do gustu, byłoby wielkim nietaktem, gdybym nie wspomniała o jej przyjaciołach. Nie wiem, czy ich postacie zostały odwzorowane na rzeczywistych charakterach czy tylko tak pomysłowo stworzone od podstaw, ale charyzmy i indywidualizmu na pewno im nie brakuje. Bez nich historia nie byłaby taka sama - cenię ich za szczerość, otwartość, wiarygodność i - najbardziej! - za poczucie humoru. Doskonale bawiłam się śledząc ich dalsze przygody, obserwując kąśliwe dialogi czy bawiąc się komizmem poszczególnych sytuacji. Bo choć tematyka utrzymana jest w poważnym tonie (w końcu mówimy o pojedynku między dobrem a złem) to lekkość tych scen dodały całej fabule potrzebnego uroku. Nie zabrakło też istotnego motywu dla tego gatunku, czyli miłosnego dylematu głównej bohaterki. Trójkąt miłosny, który od dawna ma tyle samo zwolenników co przeciwników wypadł tutaj naprawdę imponująco, bo trudno było mi zdecydować za Evie - polubiłam obu chłopców dokładnie tak samo.

"Intuicja" to kontynuacja o jakiej warto mówić. To przede wszystkim kontynuacja, po jaką warto sięgać! Doskonale bawiłam się podczas lektury i nie zawiodłam się na ani jednym wątku. A musicie wiedzieć: jest ich naprawdę sporo. Walka między światem ziemskim i krainą nieśmiertelności przyprawia o zawrót głowy, nie przeszkadza to jednak obecności dylematów związanych z wyborem największej miłości. Wszystko to okraszone poczuciem humoru i po prostu historią: dobrą, ciekawą, wartą uwagi, od której po prostu nie da się oderwać. Polecam!

niedziela, 5 marca 2017

Przedpremierowo: "Niebezpieczne Podobieństwo" Małgorzata Nachtman-Dzikowska

"Niebezpieczne Podobieństwo" Małgorzata Nachtman-Dzikowska, Wyd. Novae Res, Str. 334
PREMIERA: 15 marca 2017r.

"Spędzam bardzo fajnie czas w miłym towarzystwie i o nic nie muszę się martwić. W Polsce mówimy w takiej sytuacji: "żyć, nie umierać!".

A gdyby tak ktoś pomylił Was z kimś innym? Kimś o mrocznej przeszłości, z wieloma błędami na sumieniu? Czy potrafilibyście wybrnąć z tej sytuacji z podniesioną głową?

Nie wiem, jak zachowałabym się na miejscu głównej bohaterki - Pauliny - ale jestem pewna, że nie zachowałabym się tak spokojnie jak ona. Przylatując do USA na rozmowy z wydawcą zostaje brutalnie zatrzymana na lotnisku przez ochronę. Trudno powiedzieć dlaczego cała sytuacja miała miejsce, bo nie zrobiła nic co mogłoby popchnąć ją w ręce FBI, a oni sami nie wyjaśniają nic poza tym, że została pomylona z kimś innym. Żadnych przeprosin, żadnych wytłumaczeń. Można nabawić się ataku serca w takich warunkach, a jednak Paulina przeżyła szok, ale nie taki, by wyprowadził ją z równowagi.

Główna bohaterka ma w sobie coś z postaci, która nie zawaha się przed niczym. Nie wiem tylko czy wywodzi się to z jej charakteru czy mało co jest ją w stanie zaskoczyć. Miałam wrażenie, że bije z niej pewna surowość, która przy głębszym dopracowaniu zrobiłaby z niej mocną bohaterkę. Trochę żałuję, że jej postać nie została obdarzona większą dawką emocji, ale z drugiej strony, jeśli dobrze się zastanowić, nie potrzebuję już więcej rozhisteryzowanych bohaterek. Paulina ma w sobie pewną surowość, która pozwala jej na racjonalne postrzeganie rozgrywanych wydarzeń. Takiej osobowości jeszcze nie spotkałam, więc trudno mi ją porównać do kogokolwiek, ale muszę przyznać, że wypadło to całkiem ciekawie. Polubiłam Paulę za jej dystans do pewnych spraw i za pewność siebie, gdy sytuacja naprawdę tego wymagała.

Fabuła, jak to na sensację przystało, wprowadziła trochę zamętu i kilka wątków, które zmierzały do tego, by w finale połączyć się w jedną całość. Paula, tłumaczka która nie spodziewa się niczego szczególnego po swojej wyprawie, zostaje wzięta za kogoś innego i potraktowana tak, że można jedynie przypuszczać kim jest ta druga osoba. A jednak pojawia się ona pod pewnym aspektem w życiu dziewczyny bardzo szybko, chociaż wątek ten prowadzony jest przez całą fabułę spokojnie, jakby nigdzie mu się nie spieszyło. Nie zostałam rzucona w wir przygody, akcja nie gnała na złamanie karku, a jedynie przypominała o sobie, że mamy niewyjaśnione sprawy, które w końcu upomną się o chwilę uwagi. W dużej mierze miałam możliwość śledzenia perypetii miłosnych Pauliny, która - co zaskakujące - miała bardzo ciekawe życie w tym aspekcie. I choć także w przypadku do swojego kochanka podchodziła raczej na chłodno, skutecznie odwróciło to moją uwagę od kulminacyjnego punktu związanego z samym niebezpiecznym podobieństwem, który rozwinął się w drugiej połowie książki.

Nie jest to powieść idealna, wymaga dopracowania, nacechowania opisów i bohaterów trochę większą dawką emocji, ale bawiłam się w czasie lektury zaskakująco dobrze. Jestem mile zaskoczona wątkiem tajemniczości, liczbą knowań i całkiem dobrym zaskoczeniem. To historia ciekawa i warta uwagi, mydląca oczy perypetiami miłosnymi głównej bohaterki, by zaatakować rozwiązaniem akcji w finale. "Niebezpieczne podobieństwo" ma w sobie potencjał, który warto odkryć.