"Pocałunek Żelaza" Patricia Briggs

"Pocałunek Żelaza" Patricia Briggs, Tyt. oryg. Iron Kissed, Wyd. Fabryka Słów, Str. 405

"Niektórzy ludzie są jak schodzące sprężynki. Do niczego tak naprawdę się nie nadają, ale spuszczeni ze schodów, zawsze wywołują uśmiech."

Są serie, z którymi wiążą się same pozytywne wspomnienia. Patricia Briggs jest jedną z moich ulubionych pisarek jeśli chodzi o pomysł i w pełni wykorzystany potencjał, ale to co wiąże mnie z nią najbardziej to sentyment do fabuły, która kiedyś była moją ulubioną pośród wszystkich gatunków. Dawny paranormal wraca w odnowionej formie i cieszy fanów jak za dnia pierwszej premiery.

Ten kto zna Mercedes Thomson wie, że to bohaterka, która nieświadomie przyciąga same kłopoty. I zawsze próbuje z nich wyjść obronną ręką, ale nie zawsze się jej to udaje. To dziewczyna jedyna w swoim rodzaju, niepowtarzalna i niezwykle oryginalna. Nie mogę napisać na jej temat choćby jednego słowa, bo jej nieskrępowane i sarkastyczne poczucie humoru idealnie wpasowało się w mój gust zdobywając z miejsca moją ogromną sympatię dla Mercedes. Tym razem dziewczyna naprawdę pokazała się od swojej najlepszej strony, gdy wpadła w tarapaty większe niż do tej pory.

Zee, przyjaciel Mercedes, prosi ją o przysługę. Tak to się zwykle zaczyna. W rezerwacie dla nieludzi dochodzi do morderstw a dziewczyna idealnie nadaje się do tego by porozglądać się po cichu i dowiedzieć co tak naprawdę się dzieje. Tylko jest jeden problem - w sprawę zamieszane są mroczne istoty, które nie lubią gdy ktoś ingeruje w ich problemy. Kim jednak byłaby główna bohaterka gdyby pozwoliła by to odstraszyło ją od zadania? Problemy i sprzeczne informacje kuszą ją i przyciągają do siebie mimo grożącego niebezpieczeństwa a wraz z rozwojem sytuacji przyjdzie jej zmierzyć się z drastycznym obrotem sprawy.

Patricia Briggs bez wątpienia miała wielki pomysł na swoją serię i w pełni go wykorzystała. Na początku nie byłam przekonana do serii i przyznaję - trzymałam się od niej z daleka, ale wznowienie przyciągnęło mnie do siebie i pozwoliłam sobie spróbować. Jak się okazało: przepadłam. To seria pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, napisana lekkim i bardzo przyjemnym językiem a nie rzadko zdarzało się, ze dialogi przywoływały u mnie wesoły uśmiech. Bardzo łatwo można zżyć się z bohaterami a z tomu na tom robi się co raz ciekawiej. I - to co według mnie jest najważniejsze - każdą część można czytać swobodnie bez znajomości wcześniejszych tomów. Owszem, spoiwem łączącym są tutaj bohaterowie, ale właściwie to wszystko, ponieważ każda nowa książka w serii to nowe, nieograniczone wcześniejszą fabułą przygody.

Autorka kreśli przed czytelnikiem bogaty świat paranormalnych istot, które łączy z człowiekiem charakter i natura. Nie ma dla Briggs tematów tabu, a wręcz przeciwnie - uwielbia ona poruszać to co do tej pory było przez wszystkich pomijane. Wstrząsa czytelnikiem (w tym tomie nie jeden raz czułam się bardzo zaskoczona) i budzi dużo skrajnych emocji: od uwielbienia po nienawiść. Nie zdradzę Wam jednak jakie emocje z kim się wiążą, bo tą przyjemność musicie odkryć sami. Gorąco i serdecznie - polecam!

"Różaniec" Rafał Kosik

"Różaniec" Rafał Kosik, Wyd. Powergraph, Str. 510

"Głęboko wierzę, że celem nadrzędnym g.A.I.a jest dobro ludzkości."

Pamiętacie młodzieżową serię Felix, Net i Nika? Osobiście znam ją doskonale, ale przyznaję otwarcie - na młodzieżowym cyklu poprzestałam i nawet nie pomyślałam, że autor mógłby pójść o krok dalej i napisać książkę dla dorosłego czytelnika. Popełniłam wielki błąd, bo jak się okazało Rafał Kosik ma rękę do kreowania każdego, możliwego świata i nieograniczoną wyobraźnię.

Jeśli lubicie połączenie gatunkowe "Różaniec" jest idealną propozycją. W tej powieści zaistniało wszystko, co może zainteresować czytelnika - elementy kryminału, thrillera, polityczne rozgrywki, powieść akcji, postapokaliptyczna wizja świata - połączone klamrą science fiction w najlepszym wydaniu. Nie sądziłam, że kiedyś to napiszę: ale w moim życiu pojawiła się książka, która absolutnie nie trafia w mój gust literacki a jednak zachwyciła mnie od pierwszej do ostatniej strony.

Dobra, mocna literatura to podstawa dla każdego wymagającego czytelnika. Sama stawiam na powieści lekkie i przyjemne, ale lubię sięgać czasami po pozycje bardziej wymagające. Tak też trafiłam na najnowszą książkę Rafała Kosika i jestem pewna, że na tej jednej lekturze nie poprzestanę. Szczególnie, że akcja nie rozgrywa się w świecie zupełnie mi nieznanym, ponieważ "Różaniec" otwiera drzwi Warszawy z przyszłości, która uległa oprogramowanej wersji. Służby Eliminacji panują nad spokojem w społeczeństwie, bo przy wysokim stanie Punktów Zagrożenia usuwają z pola widzenia tych, którzy na to zasługują. Tylko Harpad potrafi kontrolować stan PZ i nielegalnie monitorować ich posiadanie. To prowadzi do zagrożenia, które może okazać się tragiczne w skutkach.

Autor postawił na wielowątkowość, mnogość scen i bohaterów. Trzeba zaczytać się w jej książce by dostrzec wszystkie jej atuty, szczególnie że styl ułatwia czytelnikowi całą tą literacką podróż. Rafał Kosik pisze z lekkością i swobodą, które w podobnych książkach są rzadkością. Owszem, wciąż w powietrzu wisi ciężka akcja i przytłaczająca aura rozgrywanych wydarzeń, ale nawet laik w powyższym gatunku będzie mógł się tutaj odnaleźć.

Jestem przekonana, że wielu odwróci się plecami do tej książki i powie, że to nie ich klimat. Doskonale to rozumiem, bo sama byłam do niej uprzedzona. Postanowiłam jednak złamać swoje nastawienie i dać tej powieści szansę z czego bardzo się cieszę. Może nie poczułam się nawrócona do tego gatunku, ale na pewno autor zdobył moje duże uznanie za styl i wyobraźnię, a to dla mnie najważniejsze. Nie kończę przygody z książkami Rafała Kosika i Was również zachęcam do tego, by dać mu szansę w nowej (dla mnie) odsłonie. Dobra, błyskotliwa i bardzo przemyślana - dla fanów gatunku: perełka.